Een relaas van Henny en Jo ouders van Dennis):
“De aankomst in Ghana was very hot, enwe vonden dat het zwart zag van de mensen (woordgrapje, red). Het hotel van de eerste nacht was prachtig en het eten was goed. We werden hartelijk ontvangen door Dennis, de chauffeur Johnny en Kofi Annan, o nee Joseph, de vertegenwoordiger van GMC in Accra. De volgende ochtend vroeg naar het gastenhuis (waar het personeel er niet over uit kon dat we de ouders van Dennis waren, want dan moesten we dikker zijn en er ouder uitzien),toen naar de haven in Takoradi. Daar een rondleiding gehad over het transport van mangaan en croissantjes gegeten. De rit van Accra naar Nsuta was een ware cultuurshock. Zoveel mensen en zoveel armoede. Heel anders dan bij ons. Dat wat wij gezien hebben daar zullen wij nooit meer over uitgepraat raken.Eigenlijk moesten alle Nederlanders een paar daagjes Afrika doen, om te beseffen hoe goed ze het hebben.De mensen vinden het heel apart om blanken te zien en willen steeds aan je zitten. De markt in Tarkwa was erg druk, “ kriemelig” en de mensen zijn vrolijk en houden van een geintje maken. Henny heeft kenkey gekocht, aan de wacht gegeven en die heeft er lekker van gesmuld. We zijn op de vismarkt geweest, maar heel even want het stonk verschrikkelijk en er zaten overal vliegen op. Henny en Susanne hebben bijna een avondjurk gekocht (die hebben ze hier heel mooie en niet duur (voor onze begrippen dan) ca. 60 Euro), maar er waren alleen maar kleine maatjes, hahahahaha.
Ik vind het heel apart dat je met de chauffeur overal heen geroetsjt wordt. Het zwembad was ons stekje, we waren er niet weg te slaan.
We vinden de mensen heel vriendelijk.
Boekjes en schriftjes en pennen uitgedeeld aan een aantal kinderen, en de meest gehaaide genaamd Prince kwam nog eens terug om meer te vragen.
We zijn in de supermarket in Nsuta geweest en hebben Ghanese Keysoap gekocht, die alle vlekken verwijdert!
De mijntoer was imposant en de ontploffing in de afgraving, om de mangaan te kunnen winnen was heel indrukwekkend! Heel spannend , want de mensen die de ontsteking verzorgen moesten snel weg en daar hadden ze vier minuten voor. Deze vier minuten leken wel vier uren!
Het weer is prachtig maar voor onze begrippen te heet, terwijl we toch in het koele regenseizoen zitten. Met name de luchtvochtigheid is benauwd, daar kunnen we niet zo goed tegen.
De reis is een geweldige ervaring in ons leven, die we niet snel zullen vergeten en die we niet hadden willen missen. Nou weten we hoe Dennis en Susanne in Afrika leven en wonen en we zien dat ze het hier naar de zin hebben.”
Henny en Jo in Tarkwa, uitzicht op de het taxistation
Op de markt in Tarkwa
Henny koopt een stuk kenkey
Verjaardag van Henny, inclusief Ghanese taart
December 2007 werd een voetbalwedstrijd georganiseerd tussen twee teams van de werkplaats. De tenues van 't Dorpke, gedoneerd door voetbalclub HVCH uit Heesch, werden met trots gedragen door het team van "heavy equipment". Helaas hebben ze niet gewonnen, maar aan de kleding heeft het zeker niet gelegen.
Dennis met de baby van Abu, de kok van het bedrijfs-huis in Accra. Abu, de jongeman van 60, is onlangs getrouwd met een dame van 32 en zij hebben een dochtertje gekregen. Met het verwekken van dit kind, heeft hij aan zijn plicht voldaan. Een huwelijk wat kinderloos blijft is hier eigenlijk not done. Als er medische redenen zijn voor het uitblijven van kinderen, wordt dit soms als een vloek beschouwd en in een aantal gevallen gaat het stel scheiden en op zoek naar andere partners, die hopelijk wel in staat zijn kinderen te produceren. Niet in de laatste plaats als een soort sociale verzekering voor de oude dag. Hier in Ghana staat de familie elkaar bij met financiele hulp.
.jpg)
.jpg){kind=link}
