gewoon een paar foto's

Ghana...oh Ghana

Wie had ooit gedacht dat we zouden terugkeren naar Ghana? Ik niet, althans niet om werk gerelateerde redenen.....Wel voor vakantie.
Maar hier zijn we dan en mijn weerzien met Ghana was emotioneel... de eerste dagen heb ik met een brok in m'n keel (van blijdschap en geluk) rondgelopen. Alleen al de ontvangst op Kotoka Airport was zo warm. Zeker met Oscar voorop het bagagekarretje, met z'n koppie uit z'n reistas.
Dan... de warmte, de begroeing, de geuren, de mensen... alles zo vertrouwd.

Het huis is niet zo veel soeps waar we zitten, maar dat is dan ook maar tijdelijk...Het is een soort gedateerd vakantiehuisje. Alle voorzieningen zijn er, alleen moeten we voor de wasdroger naar een speciale ruimte op 100 meter lopen, echt een soort kamperen dus, maar dan toch wel "glamping". Gelukkig hebben we een huismeisje die deze lazy vrouw alles uit handen neemt ;-)

De expats op de compound zijn alleraardigst en een paar ervan hebben me meegenomen naar winkeltjes en naar een Canasta ochtend met lunch. Erg gezellig met die Engelse, Schotse (let op, da's niet hetzelfde) en Noorse dames. Volgende week weer. Leuk, en we nemen weer een "plate" mee, deze keer tuna sandwiches.
Op de sportschool om de hoek, waar ik een abonnement heb genomen op alles inclusief personal trainer, ontmoette ik een Amerikaanse dame, van wie ik een uitnodiging kreeg om op maandag naar een coffee morning te komen met de NAWA (North American Women Association). Deze zal plaatsvinden in Cafe des amies, vlakbij de Nederlandse ambassade. Welke overigens erg groot en zeer luxueus is. Daaaaar, lieve mensen, gaan jullie belastingcentjes naar toe, niet te spreken over de miljoenen aan ontwikkelingshulp die Nederland, oh Nederland al jaren in dit land pompt. Maar waar blijfven die dan toch???? Afijn, da's politiek en die bedrijven we niet op deze blog. Althans niet nu.

Hoe leuk en hoe makkelijk mensen hier contact maken en je wegwijs willen maken in de stad. Zo anders als de kleine benauwde expatgemeenschap in Nsuta. Ik denk dat je je hier niet hoeft te vervelen, maar ik toch studeren in Nederland. Even een paar jaar mijn hersenen laten werken, da's er een beetje bij ingeschoten de laatste 5 jaren.

Dennis rijdt zelf door de stad. De eerste zondag hebben we veel rondgereden om de weg te leren kennen in town. Er is een aantal rotondes in Accra. Er zit ook hier een systeem in het nemen van rotondes, alleen is het zaak om er zo snel mogelijk op te vliegen en even zo snel en hard mogelijk er weer vanaf.

We weten inmiddels wel hoe de wegen lopen en waar zich wat bevindt. Als je naast een chauffeur zit is het anders en lijkt het verkeer en wegennet ein Accra erg ingewikkeld, maar nou dat we er ons in gaan verdiepen valt het best mee.

Na bijna anderhalve week in Ghana kan ik zeggen dat ik er van geniet. Vrijdag 22 juli gaan we twee tot drie dagen naar Nsuta...Er is een golftournooi voor Dennis en ik ga er m'n Ghanese vrienden opzoeken. Wat zal ik aantreffen na al die tijd?

Nederland....

18 november lijkt een eeuwigheid geleden. Kan haast niet geloven dat we alweer 4 maanden in Nederland wonen. Gelukkig heb ik nog veel contact met onze Ghanese vrienden, lang leve het internet en de telefoon!
Toen we nog in Ghana waren en aan het fantaseren waren over ons bestaan in Nederland, waren we echt van plan een abonnement bij de sportschool te nemen, regelmatig naar de sauna te gaan en lekker te gaan eten in diverse restaurants. Indiaas, Mexicaans, Italiaans, Chinees, Thais, we zouden het allemaal gaan doen!
Wat blijkt nou: we hebben heerlijk bij de dag geleefd, met bezoekjes uit en thuis, met deze en gene, lekker even de stad in, gewandeld, steeds weer bij de Speigel gelunchd en dat soort dingen.
Alle plannen, daar is niets van terecht gekomen, maar wat genieten we toch!

Dennis heeft verschillende banen aangeboden gekregen, in Ghana, Zuid-Afrika en Nederland. Super de luxe situatie natuurlijk. Waarschijnlijk komt er 1 dezer weken wel iets uitgerold.

..............terugkeer naar Nederland...

We zijn inmiddels weer maanden verder sinds het vorige bericht... veel gebeurd in die tijd... bezoek van 8 vrienden in Ghana in oktober en onze terugkeer naar Nederland in november, met alle daarbij horende drukte en emoties...

Onze terugkeer naar Nederland....
Dennis en ik hebben lang nagedacht...Na een aantal jaren in Ghana te zijn geweest, was voor ons de uitdaging eraf. Professioneel gezien heeft Dennis zijn redenen, en ik vond ons leven daar in Nsuta werd erg saai en eenzijdig op den duur. Niet voor ons samen, want na al die jaren vooral op elkaar aangewezen te zijn geweest hebben we nog altijd meer dan voldoende gespreksstof en zijn we nog erg graag samen. Maar de mogelijkheden voor (vrije) tijdsbesteding begon vooral ik wel erg beperkt te vinden: zwembad, gym of tennissen. De bibliotheek draaiude prima en ik had daar ook niet zoveel zin meer in altijd. Expatvrienden kwamen en gingen steeds weer. Na het vertrek van onze vrienden Carol-ann en Bruce had ik het gehad. Ik vond mijn leven saai en miste een uitdaging en mijn vrienden en familie in Nederland. Dennis en ik hebben altijd tegen elkaar gezegd dat we samen zouden beslissen wanneer het tijd zou zijn om op te stappen en in november 2010 was het dan zover. Natuurlijk is er nog veel meer te zeggen over bovenstaande, maar dat houden we ook een beetje voor ons.

Al met al hebben we een prachtervaring achter de rug in Ghana. Het land heeft me geraakt, evenals haar bevolking. Ik heb veel geleerd. Ik heb gezien hoe koloniaal veel blanken zich in Ghana gedragen, waarbij ik plaatsvervangende schaamte voelde. Ik heb racisme gezien, zwart jegens wit. Dit had ik nooit verwacht. Maar ik kan het nu verklaren.
Ik heb geleerd hoe veerkrachtig Ghanezen zijn. En hoe zij met verdriet en tegenslag omgaan. Vooral de Ghanese vrouw vind ik ijzersterk. Ik ben erg blij dat ik me heb opengesteld voor contact met de Ghanese bevolking, hoe anders dan alle expatvrouwen die ik ken. Hoeveel missen zij. Ik heb dierbare vriendschappen gesloten en door mijn instelling hebben velen mij in vertrouwen genomen en heb ik echt de Ghanese samenleving leren kennen, door de ogen van een "local".

Nog meer bezoekers......

Nadat moeders weer vertrokken was naar het koude Nederland (en ondergetekende weer op en neer van Nsuta-Accra-Nsuta was gekard), had ik een paar dagen de tijd om bij te komen en alles in orde te maken voor het bezoek van de vriendengroep van Dennis: 8 mannen!
Slaapplaatsen regelen, excursies organiseren, zorgen voor voldoende eten (wij lunchen s middags warm: wat moesten we dan s avonds eten?? en dat soort zorgen komen dan tevoorschijn...), en natuurlijk vooral genoeg bier in huis! We hebben voor die tijd een hulp voor Georgina geregeld, want het is best veel werk; maar met liefde en plezier verricht!

Er waren, hoop ik, genoeg mannen onder elkaar momenten, met kipkebabjes, pizza en natuurlijk bier en baco's aan het zwembad...Er is gegolfd en getennist. We zijn naar Takoradi (gaan we weer...) gegaan, vooral de markt daar heeft indruk gemaakt (het ruikt er niet zo fris en er ligt vlees en vis met vliegen erop) en Busua beach geweest, naar Tarkwa, naar Dennis de Vries jr. en naar de katholieke school...Twee mannen hadden tennisrackets voor onze tennisjeugd geregeld en er was een kleine overhandiging op de tennisbaan.
Het was erg gezellig, en voor de meesten voor zover ik weet een superervaring geweest. Ik ben vooral blij voor Dennis dat een aantal van zijn vrienden van dichtbij een klein beetje heeft meegemaakt hoe het leven in Ghana was voor ons.