Nog meer bezoekers......

Nadat moeders weer vertrokken was naar het koude Nederland (en ondergetekende weer op en neer van Nsuta-Accra-Nsuta was gekard), had ik een paar dagen de tijd om bij te komen en alles in orde te maken voor het bezoek van de vriendengroep van Dennis: 8 mannen!
Slaapplaatsen regelen, excursies organiseren, zorgen voor voldoende eten (wij lunchen s middags warm: wat moesten we dan s avonds eten?? en dat soort zorgen komen dan tevoorschijn...), en natuurlijk vooral genoeg bier in huis! We hebben voor die tijd een hulp voor Georgina geregeld, want het is best veel werk; maar met liefde en plezier verricht!

Er waren, hoop ik, genoeg mannen onder elkaar momenten, met kipkebabjes, pizza en natuurlijk bier en baco's aan het zwembad...Er is gegolfd en getennist. We zijn naar Takoradi (gaan we weer...) gegaan, vooral de markt daar heeft indruk gemaakt (het ruikt er niet zo fris en er ligt vlees en vis met vliegen erop) en Busua beach geweest, naar Tarkwa, naar Dennis de Vries jr. en naar de katholieke school...Twee mannen hadden tennisrackets voor onze tennisjeugd geregeld en er was een kleine overhandiging op de tennisbaan.
Het was erg gezellig, en voor de meesten voor zover ik weet een superervaring geweest. Ik ben vooral blij voor Dennis dat een aantal van zijn vrienden van dichtbij een klein beetje heeft meegemaakt hoe het leven in Ghana was voor ons.

een update...

Oktober alweer. Waar beginnen met deze update?
Vooruit dan: het bezoek van Linda, nichtje van Dennis, in augustus. Een kort maar krachtig bezoek aan Ghana..maar ontzettend leuk. Veel gezien en gedaan, naar Takoradi, Axim strand, Elmina castle en Kakum NP bezocht. Helaas was het schoolvakantie hier, dus we hebben geen school kunnen bezoeken. Maar de Ghanese kinderen weten Obruni toch wel te vinden! Linda heeft nu definitief het reisvirus opgelopen haha.

Linda in Axim, Lou Moon beach



Elmina castle



Linda en Susanne Adizero



Linda na het bezoek weer naar Accra gebracht en de volgende dag weer terug naar Nsuta geknord... En dat iedere keer 5 a 6 uur. Is als even op en neer van NL naar Paris ofzo.

Een weekje later weer naar NL gevlogen, om vervolgens met Dennis naar Sicilie te vertrekken voor een fijne vakantie samen. Iedereen die daar weleens is geweest weet dat het eten daar geweldig is, en dat was bij thuiskomst te merken aan de kleding. Maar... maat 42 komt er niet meer in, dus beetje oppassen...

Daarna volgde het inmiddels vierde!!!! bezoek van mama aan ons. Op naar Takoradi (mijn favoriete uitstapje hier, maar dat zullen de lezers door de jaren heen al gezien hebben. Die stad is zo leuk en steeds is een bezoek aan de marketcircle, met luidruchtige, grappige marktvrouwen, kleurige groenten en fruit  (en niet zo'n frisse vis en vlees ;-)) en allerhande gezellige levendigheid.

Deze keer werden we uitgenodigd voor een echte Ghanese maaltijd. We hebben ook een foto van mama hiervan, zich tegoed doend aan de kenkey of wat het ook al weer was..., maar die vond ze niet zo leuk (he mam? ) dus die zal ik niet publiceren hier, dan maar eentje met mijn "kop" erop haha.



Markt in Takoradi

 

Amo family met "granny"



Etentje in Nsuta restaurant, the Manganese House

 









Bezoek Angelique januari 2010

nze vriendin Angelique is een dag of 10 naar Ghana gekomen om een welverdiende ontspannen vakantie te houden. Dat laatste is gelukt: iedere dag na de lunch een middag dutje, daarna op de bank liggen lezen, en vroeg naar bed, haha. Gezellig haha.
Natuurlijk ook een rondje in de mijn gemaakt.

Ook hebben we een bezoek aan de katholieke school gebracht. De hoofdmeester denkt nog steeds dat we uit Londen komen, maar och, whatever... In ieder geval zijn we steeds met onze bezoekers welkom en da's natuurlijk erg leuk.

Op het moment is het erg heet, 1 stap buiten en je bent totaal bezweet. Dat is niet goed voor je kapsel, geloof me... Morgen moesten we maar weer eens naar het zwembad, of misschien kan ik Dennis zover krijgen naar het strand te rijden.

Foto's Stacey

Stacey op het strand bij Axim

30 augustus 2009

Vrijdag 28 augustus jl. was het drie jaar geleden dat we naar Ghana vertrokken. Waar blijft de tijd. We hebben weer ff zitten reflecteren en zijn tot de conclusie gekomen dat we veel geleerd hebben, dat het een tijd was met vele hoogte- en dieptepunten. Ik kan toch wel stellen dat het jaar 2009 tot dusver een K-jaar is geweest, vanwege de ziekte en dood van mijn vader en alles wat er mee te maken heeft. Nu is mama alleen, al heeft ze gelukkig veel vrienden om zich heen, maar toch.... Dit en de laatste week van papa's leven, daar denk ik het meest aan... Daar kom ik nog een keer op terug.

Wel ben ik blij dat ik in de gelegenheid was om gedurende de ziekte in Nederland te kunnen zijn. Zodoende hebben we nog veel kunnen be- en uitspreken en ondanks het vooruitzicht van de naderende dood van pa veel quality time kunnen beleven. Ook heb ik gemerkt dat ik ondanks een langdurig verblijf in het buitenland, in Nederland een aantal waardevolle vriendschappen heb, waar ik heel happy mee ben.

De afgelopen week in Stacey bij ons geweest. Stacey is ons 14-jarige nichtje. Ze was nu oud genoeg om toestemming te krijgen om met ome Dennis en tante Suus mee naar Afrika te gaan. Ik kende Stacey eigenlijk niet zo goed, want we zien elkaar niet zo vaak als we in Nederland zijn. De vakanties in Nederland zitten vaak toch vol met van alles en nog wat aan afspraken... Ik vind Stacey een schatje en ze is heel stoer omdat ze alleen moest vliegen!
We hebben een heel leuke week gehad, veel gezien in de omgeving en natuurlijk heeft Stacey Ghanese vrienden gemaakt. Helaas niet zoveel foto's, want dat vond ze niet zo leuk, maar ik zal er straks toch een paar selecteren op hier op de blog te zetten. Die op het strand in bikini zullen we maar niet doen ;-)

derde bezoek (!) aan Ghana sas en sicco

Alweer voor de derde keer in Ghana! Ja, als je hier eenmaal bent geweest, dan wil je terugkomen! Het was gezellig en relaxed. Er was veel tijd voor "niksen", boekje lezen, aan het zwembad liggen en naar het strand, o wat een leven ;-)

Saskia en Sicco eten fufu met kip in pindasoep. Het was ff spannend, maar eenmaal aan het eten was het toch best lekker.

Lou Moon lodge bij Axim

Afgelopen zaterdag zijn we naar de katholieke kerk geweest. We zijn Saskia, Nicoline en Susanne. Het was erg speciaal, met zingen en dansen, een koor en zelfs een band. Tijdens de mis werd opgeroepen tot en gebeden voor een rustig verloop van de verkiezingen die eergisteren zijn gehouden. Op dit moment wordt er nog geteld, morgen worden de officiele uitslagen bekend gemaakt. Er is een nek aan nek race gaande voor het presidentschap tussen een kandidaat van de partij van de huidige president, en de oppositiepartij. De kans is zelfs groot dat er een tweede stemming wordt gehouden. We wachten het geduldig af. Voor diegenen die zich zorgen maken over deze verkiezingen in Afrika: vooralsnog verloopt alles rustig.
Morgen komen de twee gulle donateurs van de ziekenhuismeubelen op de mijn aan. Ik zal later verslag doen van hun bezoek.

Groetjes,
Susanne

Bezoek pa en ma Burgers

Van 24 oktober t/m 5 november zijn pa en ma Burgers op bezoek geweest. Nu was het iets minder warm dan de eerste keer in november 2006 en bovendien is ons huidige huis ook koeler. We zijn niet zo heel actief geweest in de zin van excursies deze keer, maar een aantal bezienswaardigheden hadden we in 2006 al bezocht. We hebben een paar keer gewandeld, zijn naar het zwembad geweest, hebben van Georgina's kookkunsten genoten, gelezen enzovoorts. Natuurlijk kon een bezoek aan 1 van de scholen in Nsuta niet uitblijven. Haha, dus daar kwam ik weer aan met bezoekers. Ook waren Mieke, de vriendin van een Nederlandse expat en haar vriendin Corry, die ook in Nsuta op bezoek waren, erbij. Voor iedereen was dit volgens mij een mooie ervaring. Vooral het enthousiasme van de kinderen en de liedjes die ze hebben gezongen maken indruk. En natuurlijk dat ze zo goed luisteren naar de leraren! Iets van dat respect voor autoriteit mag in Nederland wel weer terug komen, al is het hier wel erg gedwee...
Helaas is mama 1 dag ziek geweest en heeft de hele dag op bed gelegen..Gelukkig was het maar 1 dag, het zullen de Ghanese bacterien wel geweest zijn (...)
Dat heeft haar niet weerhouden om later op de drukste dag van de week met een nieuwe expatdame en Georgina en chauffeur naar Tarkwa te gaan! Tarkwa is een stadje ietsje verderop, met winkeltjes, een markt en het krioelt er van de mensen! Tarkwa is zelfs voor ons ouwe rotten nog altijd een leuk uitstapje, zeker als je met de mensen porbeert in hun eigen taal te praten, hilarisch!

Dagje naar het strand geweest, helaas niet zo zonning, maar een ligbedje en een koude verse sinaasappelsap maken veel goed. Voor de verandering een keertje naar de stad bij het strand gereden (=Axim, mooi oud havenstadje met redelijk goed bewaarde oude huizen uit het koloniale tijdperk) na afloop en daar bleek een goed bewaard slavenfort te staan. Na een rondleiding (blijft indrukwekkend en genant: waar mensen toe in staat zijn!!) zijn we weer naar huis gegaan.

Oscar was erg blij met z'n "opa", haha. De hele dag liep Oscar achter hem aan, lag op schoot of was om aandacht aan het bedelen. Die hij natuurlijk volop kreeg. Oscar z'n liefde ging zover dat hij s'morgens voor de slaapkamerdeur lag te wachten tot papa de kamer uit kwam, om vervolgens niet meer van zijn zijde te wijken. Ha, het was erg lollig om te zien. Nu heeft de kleine "overloper" weer aandacht voor ons!
Ook de kindertjes op school vonden de obruni man wel leuk. Twee meisjes van een jaar of zeven, acht pakten papa bij de hand om niet meer los te willen laten. Een van de meisjes wilde wel met ons mee (...)

Het was leuk om pa en ma weer hier te hebben, zodat ze weer een beetje het idee hebben hoe wij hier leven. De eerste keer dat ze hier waren, woonden we zelf nog maar ruim 2 maanden hier en moesten we alles zelf nog ontdekken. Maar helaas weet ik nog steeds de namen van de vogeltjes niet pa! ;-)

Foto's Angelique

bezoek Angelique

"In september ben ik bij Susanne en Dennis in Ghana geweest.

Het was een hele bijzondere ervaring voor mij. Ik heb toch al behoorlijk veel van de wereld gezien maar wat ik in Ghana heb gezien vergeet ik niet gauw meer...

De aankomst op het vliegveld was werkelijk lachen... als je naar buiten loopt met je karretje met koffers dan is het eerste wat je ziet 300 mensen achter dranghekken die allemaal aan het schreeuwen zijn. Even denk je dat ze er allemaal voor jou staan...hahaha

De omgeving waar Susanne en Dennis wonen is werkelijk prachtig. Een geweldig uitzicht en een prachtige tuin. Hier kom je werkelijk helemaal tot rust. Een heel mooi ruim huis waar je je meteen op je gemak voelt.

Oscar heeft het enorm naar zijn zin. Hij rent rond in zijn tuin achter de vlinders en hagedisjes aan.

De mensen zijn heel vriendelijk en gastvrij. De begroeting is af en toe een beetje te lang wat mij betreft: hello how are you doing? I am fine thank you, and you?
haha dat zijn we niet gewend in het onpersoonlijke Nederland.

Susanne heeft me veel laten zien in die 10 dagen dat ik er was.
We zijn naar twee schooltjes geweest (waarvan ik er 1 van heb geadopteerd)
De bibliotheek waar ze op maandag meehelpt. Het ziekenhuis waar Susanne toch maar mooi haar eigen vleugel heeft!!! Complimenten voor wat je daar hebt gedaan!
Een dorpje bezocht. Naar Tarkwa geweest, een stadje in de buurt.
We zijn bij Dennis op de mijn geweest waar hij me een rondleiding heeft gegeven.

De havenstad Takoradi ...deze stad vergeet ik nooit meer in mijn leven..haha we hebben daar de plaatselijke markt bezocht..nou ik zou zeggen: voor iedereen die nog naar Ghana komt, ga zelf maar kijken want dat is werkelijk de moeite waard!

Het slavenkasteel in Elmina wat ook erg veel indruk op me maakt. daar is toch een hoop gebeurd....

We zijn in Axim geweest, aan zee.
We hebben het park Kakum bezocht en hebben daar de canopytour gelopen over de hangbruggen in het regenwoud.

In de periode dat ik er was is er motregen geweest maar dat kon de pret niet drukken. Ik kwam er niet om alleen maar in de zon te liggen.

Bovendien hoef je er ook geen moeite voor te doen want de kleur win je toch niet van de bevolking! haha Je bent en blijft daar een ubruni!


En wat de mensen op hun hoofd meeslepen is werkelijk ongelooflijk.
Je kijkt je ogen uit! Ik zag een man lopen en die had een grote koffer op zijn hoofd! ik zal toch hopen dat deze leeg was!

Ik heb behoorlijk last van mijn darmen gehad. En natuurlijk had ik van alles bij me maar geen immodium!! Maar een Nederlandse expat, martin, had gelukkig wel immodium en die heeft me "gered".

Als ik Ghana in een paar woorden moet omschrijven:
gastvrij, vriendelijk, prachtige natuur, regenwouden, als je er 1 keer bent geweest dan wil je weer terug!

Ik ben blij dat ik nu heb kunnen zien en heb kunnen mee beleven hoe Susanne en Dennis daar leven.
Hoe erg ik mijn beste vriendin ook mis... ik begrijp nu dat ze voorlopig niet meer terug naar Nederland wilt!"

Bezoek Angelique

10 september is er weer een bezoeker gekomen, deze is het onze vriendin Angelique die haar hart heeft verpand aan Ghana en de vriendelijke bevolking. (O ja en het luie leventje!)
Over de hele wereld geweest, maar nog nooit in Afrika, maar ze is al helemaal gewend. We hebben al verschillende uitstapjes gemaakt, waarover ze binnenkort zelf zal schrijven.

Laura

Het stukje van Laura, de zwemlerares:
Hallo,
Ik ben Laura Kemp en de afgelopen 3 maanden heb ik in Ghana, Nsuta als zwemdocent gewerkt. Ik ben nu 2 weken thuis en kijk met veel plezier op deze tijd terug. Het was voor mij de eerste keer in Afrika. Ik heb Ghana leren kennen als een gastvrij land met een vriendelijke bevolking.

Om een voorbeeld te geven. Toen ik net begon als zwemdocent en ging weer terug naar huis met de bus, liep er altijd iemand met mij mee naar de plek waar de bus kwam en wachten totdat de bus kwam. Dit kwam op mij een beetje vreemd over en ik gaf aan dat het echt niet nodig was maar men deed dit graag en wilde goed voor me zorgen. Ze wilde zeker zijn dat ik in de juiste bus stapte. Dit is wel kenmerkend voor Ghanezen. Zijn heel erg behulpzaam. Als je iemand de weg vraagt wil hij ook met je meelopen tot waar je moet zijn. Dit is maar een voorbeeld naast dat iedereen altijd een uitgebreid praatje met je wilt maken en op straat kinderen “blanke” staan te roepen en te springen. Erg komisch!

Ik ging dus in Ghana werken zoals zwemdocent want in Ghana kan bijna niemand zwemmen. Ik ging hier lokale jongens opleiden tot zwemdocent maar deze jongens konden zelf ook amper zwemmen. Ze konden alleen maar iets wat op een borstcrawl leek. Kortom voor hen was het ook een erg fysieke training want schoolslag, watertrappelen enz. hadden ze nog nooit van gehoord, laat staan gedaan. Maar nu is iedereen een perfecte zwemmer. Men kan zelfs reddingszwemmen.

Naast de training voor hun zelf hebben we zwemlessen voor mensen uit het dorp opgezet. S’morgens komen schoolkinderen en s’middags iedereen uit het dorp, wie wil. Jong en oud komt maar voornamelijk jongens van een jaar of 10. Dit was voor de aanstaande zwemleraren een soort stage en nu ik weer in Nederland ben voeren ze de zwemlessen elke dag zelfstandig uit.

Kortom voor mij was het een mooie ervaring, een van de mooie dingen vond ik een volwassen man welk elke dag naar de zwemles kwam. Hij gaf aan dat hij altijd al had willen zwemmen maar hier nooit de gelegenheid toe had. Hij was heel erg blij dat het nu wel kon, hij was fanatiek en kwam elke dag oefenen. De kokkin van Dennis en Susanne kwam ook zwemlessen volgen, en had het ook erg naar haar zin.

Met Dennis en Susanne ben ik in deze periode veel omgegaan en hebben altijd voor mij klaar gestaan. Ik was toch alleen voor de eerste keer in Afrika. Naast altijd voor me klaar staan was het natuurlijk ook erg gezellig! Zo hebben we Lost gekeken, gewinkeld en bij het zwembad gehangen. Want de mogelijkheden in vrije tijd heb ik zelf als vrij beperkt beschouwd. Ik denk dat dit mede komt doordat het al om 6 uur donker wordt. Want ik fijn vond was dat Susanne lekker ondernemend in Ghana is. Zo zoekt ze veel de plaatselijke bevolking op en houdt zich bezig met projecten zoals de bibliotheek en het ziekenhuis. Maar doordat ze de bevolking hierbij betrekt heeft dit echt een meerwaarde voor het dorp.

De laatste 3 weken is mijn vriend nog langs geweest en hebben we nog eventjes samen van Ghana genoten voordat we echt definitief naar huis moesten, wat ook wel weer lekker is. Het was voor mij een mooie ervaring door in een andere cultuur te werken ( ik zal het zo weer doen). Ik heb het erg naar mijn zin gehad wat ook aan de steun en gezelligheid van Dennis en Susanne is te danken! Kortom Ghana is een erg gastvriendelijk land en wat iedereen aanraadt om een keertje bezoeken!

Alweer bezoek

Het bezoek van Ilse was superleuk, gezellig en lekker gemoedelijk. We hebben veel gezien en gedaan, zie haar eigen verhaal, en er was ook heerlijk ruimte voor boekje lezen en relaxen. Kortom een heel geslaagde week, waarna Ilse weer terug ging naar man en kind, die haar een week moesten missen en zij hen....

Na een paar weken stonden hier Anna en Rivka op de stoep. Twee leuke Nederlandse meiden, studerend voor verpleegkundige, die hier in Ghana stage lopen. Via een vriendin van Dennis zijn we met elkaar in contact gekomen. Op reis naar Cape Coast zijn de dames drie dagen in "vakantiepark GMC" terechtgekomen. Erg gezellig, ondanks dat we elkaar helemaal niet kenden. We hebben met z'm allen de outdooring van de zoon van Jurgen, de baas van Dennis, bijgewoond. Een outdooring is het "laten zien" en bekend maken van de naam van een baby.
Als jullie dit lezen dames: als julie op weg naar Nederland toevallig de weg van Kumasi naar Takoradi nemen zijn jullie van harte welkom!
Verder loopt alles hier gewoon door. Het is warm, zo'n 40 graden. Het regenseizoen loopt op z'n einde. Er is het afgelopen half jaar veel regen gevallen in Ghana. Dit heeft geleid tot overstromingen, voornamelijk in het oosten van het land, waardoor oogsten voor het hele jaar zijn mislukt en vele mensen dakloos zijn geworden. Erg triest.....
We zij vandaag precies 15 maanden in Ghana. Gelukkig vinden we het nog steeds meestal leuk. Soms echter wil je het eerste vliegtig terug nemen. Dat is niet om Ghana en de Ghanezen, maar sommige expats. 1 ervan liegt en bedriegt en soms kan ik dat mens wel de nek om draaien, maar ja, da's ook zo iets, hahaha. Je komt de collega-expats overal tegen, en sommigen klikken nou eenmaal niet met elkaar, maar gelukkig de meeste wel. Ik moet er ook niet aan denken om in de Nederlandse winter te zitten. Hier lopen we lekker in luchtige kleren rond ipv in een dikke winterjas. Dennis is de mentaliteit van een aantal mensen hier in Ghana wel eens beu.....

Afgelopen zaterdag zijn we met een bevriend stel uit Zuid-Afrika naar een goudmijn geweest iets het binnenland in. Op de meeste mijnen hier zijn expatriates werkzaam en de meeste mijnen hebben een zwembad, restaurant, tennisbaan en golfbaan. Wij dus over ruige zandwegen, door het groene landschap naar Damang gereden. Dit was toch wel een beetje een Camel Trophy ervaring. Dennis heeft heerlijk gegolfd.

Ilse in Ghana

Klompjes uit Nederland, deze vond iedereen erg interessant!

Een berichtje van Ilse:
"Een week Ghana.
Ghana is voor mij een onvergetelijke ervaring met vele indrukken en contrasten.Tijdens deze week heb ik voor het eerst in mijn leven echt gezien hoe de mensen in Afrika leven. Soms was het net een film, omdat jezelf niet voor kunt stellen dat mensen daarwerkelijk nog zo primitief leven. We zijn met een treintje naar twee dorpjes naast de spoorweg geweest. Je merkte meteen dat ze daar geen blanken gewend zijn. Het was niet zij die de attractie waren maar wij. Haha!!Ook zijn we naar het ziekenhuis geweest waarvoor Susanne en Dennis ziekenhuisbedden hebben geregeld. Tja, daar zouden we zelf liever niet terecht willen komen. Verder heb ik een ochtend les mogen geven op een school. Dit was super. De kinderen luisterden met open mond naar de verhalen over Nederland. Ik heb ze drop en kaas laten proeven en geprobeerd een indruk te geven van onze cultuur. Ten slotte hebben we natuurlijk ook heerlijk bij het zwembad gelegen, zijn we naar het strand geweest, hebben we het slaven fort in Elmina bezocht (een zwarte bladzijde uit onze Nederlandse geschiedenis), het natuurpark, een rondleiding op de mijn waar Dennis werkt en de bieb waar Susanne op maandag te vinden is. Ik heb Ghana lekker kennen door de ogen van Susanne en Dennis, de kinderen en de altijd vrolijk en lachende Ghanees. Kortom geweldig en een ervaring om niet te missen!!!"

Henny en Jo in Ghana juli 2007

Een relaas van Henny en Jo ouders van Dennis):
“De aankomst in Ghana was very hot, enwe vonden dat het zwart zag van de mensen (woordgrapje, red). Het hotel van de eerste nacht was prachtig en het eten was goed. We werden hartelijk ontvangen door Dennis, de chauffeur Johnny en Kofi Annan, o nee Joseph, de vertegenwoordiger van GMC in Accra. De volgende ochtend vroeg naar het gastenhuis (waar het personeel er niet over uit kon dat we de ouders van Dennis waren, want dan moesten we dikker zijn en er ouder uitzien),toen naar de haven in Takoradi. Daar een rondleiding gehad over het transport van mangaan en croissantjes gegeten. De rit van Accra naar Nsuta was een ware cultuurshock. Zoveel mensen en zoveel armoede. Heel anders dan bij ons. Dat wat wij gezien hebben daar zullen wij nooit meer over uitgepraat raken.Eigenlijk moesten alle Nederlanders een paar daagjes Afrika doen, om te beseffen hoe goed ze het hebben.De mensen vinden het heel apart om blanken te zien en willen steeds aan je zitten. De markt in Tarkwa was erg druk, “ kriemelig” en de mensen zijn vrolijk en houden van een geintje maken. Henny heeft kenkey gekocht, aan de wacht gegeven en die heeft er lekker van gesmuld. We zijn op de vismarkt geweest, maar heel even want het stonk verschrikkelijk en er zaten overal vliegen op. Henny en Susanne hebben bijna een avondjurk gekocht (die hebben ze hier heel mooie en niet duur (voor onze begrippen dan) ca. 60 Euro), maar er waren alleen maar kleine maatjes, hahahahaha.
Ik vind het heel apart dat je met de chauffeur overal heen geroetsjt wordt. Het zwembad was ons stekje, we waren er niet weg te slaan.
We vinden de mensen heel vriendelijk.
Boekjes en schriftjes en pennen uitgedeeld aan een aantal kinderen, en de meest gehaaide genaamd Prince kwam nog eens terug om meer te vragen.
We zijn in de supermarket in Nsuta geweest en hebben Ghanese Keysoap gekocht, die alle vlekken verwijdert!
De mijntoer was imposant en de ontploffing in de afgraving, om de mangaan te kunnen winnen was heel indrukwekkend! Heel spannend , want de mensen die de ontsteking verzorgen moesten snel weg en daar hadden ze vier minuten voor. Deze vier minuten leken wel vier uren!
Het weer is prachtig maar voor onze begrippen te heet, terwijl we toch in het koele regenseizoen zitten. Met name de luchtvochtigheid is benauwd, daar kunnen we niet zo goed tegen.
De reis is een geweldige ervaring in ons leven, die we niet snel zullen vergeten en die we niet hadden willen missen. Nou weten we hoe Dennis en Susanne in Afrika leven en wonen en we zien dat ze het hier naar de zin hebben.” Henny en Jo in Tarkwa, uitzicht op de het taxistationOp de markt in Tarkwa Henny koopt een stuk kenkey
Verjaardag van Henny, inclusief Ghanese taart

Bezoek Saskia, Sicco, Mirjam en Karen juli 2007

Familieportet

Woensdagmiddag 11 juli was er weer bezoek uit Nederland: Saskia (Susanne's zus), Sicco, Mirjam en Karen. Het was hardstikke gezellig. We zijn naar Tarkwa geweest, met zijn vijven in een taxi gepropt. Tarkwa is een stadje dicht bij Nsuta, waar een markt is, een enorme taxistandplaats en gewoon heel veel gezellige Afrikaanse drukte. De dames Mirjam en Karen hebben een zonnebril en mobieltjes-tasje uitgezocht, waarbij natuurlijk onderhandeld moest worden. Een langslopende man begon de meisjes een beetje lastig te vallen. De zonnebrilverkoper duwde hem hardhandig weg met de mededeling dat het een soort stadsgek was. De man viel op de grond en we waren wel even geschrokken, want het was geen prettige ervaring. De Ghanezen willen niet dat gasten in hun land lastig gevallen worden en we bemoeiden ons wijselijk niet met het incident. Tja, ook dat is Afrika. Sicco heeft de in november gemaakte foto's van een man met zijn baby gegeven, wat erg leuk was.
Natuurlijk zijn we ook naar een school geweest, waar de meiden snoep hebben uitgedeeld, de schoolkinderen gezongen hebben en waar dezelfde schoolkinderen Mirjam en Karen "belaagd" hebben. Iedereen wilde hen aanraken en handjes geven. Altijd weer enorm grappig om te zien. Het ziekenhuis stond ook op het programma, evenals de junior staffclub in het dorp en de kleermaker. Deze laatste gaat leuke Afrikaanse jurken voor de meiden maken.
Het zwembad en de tennisbaan zijn ook goed bevallen (het is hier net een vakantiepark...)en er zijn nieuwe interculturele vriendschappen gesloten. Kortom een geslaagd bezoek. De familie is nu bezig met een rondreis door Ghana. Volgens de laatste sms hebben ze veel gezien en het goed naar hun zin.
Op bezoek bij de katholie-
ke school Op de markt in Tarkwa