Het is Flickr geworden waar ik wat foto's op zet. Maar Picasa heeft handige mogelijkheden om foto's te bewerken met leuke effecten! Echt leuk om te doen.
Http://www.flickr.com/photos/susanneburgers/
We hebben in 6 weken tijd alle afleveringen van drie sezoenen "Lost" gekeken: dit zijn er ruim 70... Het zit erop en nou moeten geduldig wachten op seizoen 4.........Maar geen probleem: als je in Afrika woont word je vanzelf geduldig!
19 mei 2008
Laura
Het stukje van Laura, de zwemlerares:
Hallo,
Ik ben Laura Kemp en de afgelopen 3 maanden heb ik in Ghana, Nsuta als zwemdocent gewerkt. Ik ben nu 2 weken thuis en kijk met veel plezier op deze tijd terug. Het was voor mij de eerste keer in Afrika. Ik heb Ghana leren kennen als een gastvrij land met een vriendelijke bevolking.
Om een voorbeeld te geven. Toen ik net begon als zwemdocent en ging weer terug naar huis met de bus, liep er altijd iemand met mij mee naar de plek waar de bus kwam en wachten totdat de bus kwam. Dit kwam op mij een beetje vreemd over en ik gaf aan dat het echt niet nodig was maar men deed dit graag en wilde goed voor me zorgen. Ze wilde zeker zijn dat ik in de juiste bus stapte. Dit is wel kenmerkend voor Ghanezen. Zijn heel erg behulpzaam. Als je iemand de weg vraagt wil hij ook met je meelopen tot waar je moet zijn. Dit is maar een voorbeeld naast dat iedereen altijd een uitgebreid praatje met je wilt maken en op straat kinderen “blanke” staan te roepen en te springen. Erg komisch!
Ik ging dus in Ghana werken zoals zwemdocent want in Ghana kan bijna niemand zwemmen. Ik ging hier lokale jongens opleiden tot zwemdocent maar deze jongens konden zelf ook amper zwemmen. Ze konden alleen maar iets wat op een borstcrawl leek. Kortom voor hen was het ook een erg fysieke training want schoolslag, watertrappelen enz. hadden ze nog nooit van gehoord, laat staan gedaan. Maar nu is iedereen een perfecte zwemmer. Men kan zelfs reddingszwemmen.
Naast de training voor hun zelf hebben we zwemlessen voor mensen uit het dorp opgezet. S’morgens komen schoolkinderen en s’middags iedereen uit het dorp, wie wil. Jong en oud komt maar voornamelijk jongens van een jaar of 10. Dit was voor de aanstaande zwemleraren een soort stage en nu ik weer in Nederland ben voeren ze de zwemlessen elke dag zelfstandig uit.
Kortom voor mij was het een mooie ervaring, een van de mooie dingen vond ik een volwassen man welk elke dag naar de zwemles kwam. Hij gaf aan dat hij altijd al had willen zwemmen maar hier nooit de gelegenheid toe had. Hij was heel erg blij dat het nu wel kon, hij was fanatiek en kwam elke dag oefenen. De kokkin van Dennis en Susanne kwam ook zwemlessen volgen, en had het ook erg naar haar zin.
Met Dennis en Susanne ben ik in deze periode veel omgegaan en hebben altijd voor mij klaar gestaan. Ik was toch alleen voor de eerste keer in Afrika. Naast altijd voor me klaar staan was het natuurlijk ook erg gezellig! Zo hebben we Lost gekeken, gewinkeld en bij het zwembad gehangen. Want de mogelijkheden in vrije tijd heb ik zelf als vrij beperkt beschouwd. Ik denk dat dit mede komt doordat het al om 6 uur donker wordt. Want ik fijn vond was dat Susanne lekker ondernemend in Ghana is. Zo zoekt ze veel de plaatselijke bevolking op en houdt zich bezig met projecten zoals de bibliotheek en het ziekenhuis. Maar doordat ze de bevolking hierbij betrekt heeft dit echt een meerwaarde voor het dorp.
De laatste 3 weken is mijn vriend nog langs geweest en hebben we nog eventjes samen van Ghana genoten voordat we echt definitief naar huis moesten, wat ook wel weer lekker is. Het was voor mij een mooie ervaring door in een andere cultuur te werken ( ik zal het zo weer doen). Ik heb het erg naar mijn zin gehad wat ook aan de steun en gezelligheid van Dennis en Susanne is te danken! Kortom Ghana is een erg gastvriendelijk land en wat iedereen aanraadt om een keertje bezoeken!
Hallo,
Ik ben Laura Kemp en de afgelopen 3 maanden heb ik in Ghana, Nsuta als zwemdocent gewerkt. Ik ben nu 2 weken thuis en kijk met veel plezier op deze tijd terug. Het was voor mij de eerste keer in Afrika. Ik heb Ghana leren kennen als een gastvrij land met een vriendelijke bevolking.
Om een voorbeeld te geven. Toen ik net begon als zwemdocent en ging weer terug naar huis met de bus, liep er altijd iemand met mij mee naar de plek waar de bus kwam en wachten totdat de bus kwam. Dit kwam op mij een beetje vreemd over en ik gaf aan dat het echt niet nodig was maar men deed dit graag en wilde goed voor me zorgen. Ze wilde zeker zijn dat ik in de juiste bus stapte. Dit is wel kenmerkend voor Ghanezen. Zijn heel erg behulpzaam. Als je iemand de weg vraagt wil hij ook met je meelopen tot waar je moet zijn. Dit is maar een voorbeeld naast dat iedereen altijd een uitgebreid praatje met je wilt maken en op straat kinderen “blanke” staan te roepen en te springen. Erg komisch!
Ik ging dus in Ghana werken zoals zwemdocent want in Ghana kan bijna niemand zwemmen. Ik ging hier lokale jongens opleiden tot zwemdocent maar deze jongens konden zelf ook amper zwemmen. Ze konden alleen maar iets wat op een borstcrawl leek. Kortom voor hen was het ook een erg fysieke training want schoolslag, watertrappelen enz. hadden ze nog nooit van gehoord, laat staan gedaan. Maar nu is iedereen een perfecte zwemmer. Men kan zelfs reddingszwemmen.
Naast de training voor hun zelf hebben we zwemlessen voor mensen uit het dorp opgezet. S’morgens komen schoolkinderen en s’middags iedereen uit het dorp, wie wil. Jong en oud komt maar voornamelijk jongens van een jaar of 10. Dit was voor de aanstaande zwemleraren een soort stage en nu ik weer in Nederland ben voeren ze de zwemlessen elke dag zelfstandig uit.
Kortom voor mij was het een mooie ervaring, een van de mooie dingen vond ik een volwassen man welk elke dag naar de zwemles kwam. Hij gaf aan dat hij altijd al had willen zwemmen maar hier nooit de gelegenheid toe had. Hij was heel erg blij dat het nu wel kon, hij was fanatiek en kwam elke dag oefenen. De kokkin van Dennis en Susanne kwam ook zwemlessen volgen, en had het ook erg naar haar zin.
Met Dennis en Susanne ben ik in deze periode veel omgegaan en hebben altijd voor mij klaar gestaan. Ik was toch alleen voor de eerste keer in Afrika. Naast altijd voor me klaar staan was het natuurlijk ook erg gezellig! Zo hebben we Lost gekeken, gewinkeld en bij het zwembad gehangen. Want de mogelijkheden in vrije tijd heb ik zelf als vrij beperkt beschouwd. Ik denk dat dit mede komt doordat het al om 6 uur donker wordt. Want ik fijn vond was dat Susanne lekker ondernemend in Ghana is. Zo zoekt ze veel de plaatselijke bevolking op en houdt zich bezig met projecten zoals de bibliotheek en het ziekenhuis. Maar doordat ze de bevolking hierbij betrekt heeft dit echt een meerwaarde voor het dorp.
De laatste 3 weken is mijn vriend nog langs geweest en hebben we nog eventjes samen van Ghana genoten voordat we echt definitief naar huis moesten, wat ook wel weer lekker is. Het was voor mij een mooie ervaring door in een andere cultuur te werken ( ik zal het zo weer doen). Ik heb het erg naar mijn zin gehad wat ook aan de steun en gezelligheid van Dennis en Susanne is te danken! Kortom Ghana is een erg gastvriendelijk land en wat iedereen aanraadt om een keertje bezoeken!
Abonneren op:
Posts (Atom)