weer een tijdje geleden....

Het is alweer even geleden dat we op de blog hebben geschreven... Alles kabbelt een beetje voort, wat wel prima is. De laatste weken wel weer leuke dingen gehad hier, golftournooi, tennistournooi, wereldkampioenschap voetbal kijken. Veel sporten, beetje stadten enzovoorts...woensdag weer naar NL, voor twee bruiloften, waaronder die van mijn zus. Is leuk om weer even op en neer te gaan...
De vuvuzela's op de achtergrond (dennis kijkt WK voetbal) zijn errug aanwezig (dus eigenlijk meer op de voorgrond...;-) ik ga morgen weer verder hier, met foto's...

De bibliotheek

Jurgen (managing director van het bedrijf) en zijn familie hebben een donatie gedaan van honderden boeken. De weken na Stacey's bezoek heb ik met hulptroepen de boeken gereed gemaakt voor de bibliotheken. Dwz tekst erin geschreven en kaartjes gemaakt voor het uitleensysteem. Ieder lid heeft z'n eigen file en als hij een boke leent nemen we het kaartje daar uit, en schrijven de datum van uitlening daarop en stoppen het kaartje in de file van de lener. Zo weten we een beetje waar de boeken blijven.

In oktober beginnen de kerstperikelen al een beetje te spelen, vnadaar dat Nancy en ik zijn begonnen met het organiseren van de X-mas parties in de beide bibliotheken. Vorig jaar waren ze een groot succes, maar het kan altijd beter. Dit jaar pakken we de catering proffesioneel aan door e.e.a. uit te besteden :-) We hebben circa 150 kinderen in het dorp en 100 van de "senior staff" kinderen. In Ghana zijn ze nogal van de rangen en standen en daar doen we gezellig aan mee in de bieb.

We hebben een sponsor dus voor het feest, dat mag wat kosten! We gaan voor rijst met kip, ijsjes en natuurlijk de onvermijdelijke cola. Daarna cadeautjes en dan dansen!
Van te voren houden we leeswedstrijden om de beste lezers te selecteren. Deze krijgen op de party een extra cadeautje. Als iemand zich wil aanbieden om 250 cadeautjes voor onze kiddo's te kopen, dan hoor ik het graag. In ruil voor eeuwige roem en leuke foto's van de feestelijkheden.

Zoals het ware expats betaamt gingen we afgelopen zondag golfen, zwemmen in een zonovergoten zwembad en daarna heerlijk lunchen met vrienden. Het leven is zwaar. Sneeuwt het nog in Nederland?

Carol-Anne op haar best, wat doe je als je je zonnebril vergeten bent?

Bibliotheek

Het schilderproject van de bibliotheek in de senior staf club is afgerond. Na twee weken tekeken, schilderen, maaltijden regelen en proberen er voor te zorgen dat iedereen er was EN op tijd, is het klaar. Volgende week dus een rustweek. Op 10 juni ben ik voor anderhalve week in Nederland. Gewoon even op en neer vliegen, om wat in het huisje in Nederland te klussen en met deze en gene af te spreken. Dennis blijft hier maar daar hoef je je geen zorgen om te maken, want die gaat (waarschijnlijk!)in september een week naar Las Vegas. Als het doorgaat, gaat hij een mijnbouw-beurs bezoeken en daar horen een golftripje en een concert van Lionel Richie in het Ceasars Palace bij. Dus...Duimen maar, al is het natuurlijk werk en geen vakantie...

Golf enzo

De laatste weken regent het enorm. Er valt in 1 a 2 uur ongeveer net zoveel regen als het jaargemiddelde in Nederland. Eergisternacht was er een enorm onweer. Ik dacht dat het huis instortte en dat we geraakt werden door de bliksem. De bliksem verlichtte de hele kamer alsof er 10 TL-buizen aangingen. Het was erg eng.

Maar afijn, de regent stopt Dennis niet van golfen. Op de foto van links naar rechts: Salomon, de golfleraar, Richard, de ober van het Nsuta restaurant, en onze Dennis.

vrije tijd

Dennis heeft een gitaar gekocht en krijgt a.s maandag zijn eerste gitaarles. Het is een mooie gitaar en de leraar is een man die in de Methodist kerk gitaar speelt. Geweldig! Maandag is het Africa day. Deze gelegenheid is meteen aangegrepen om tot een nationale snipperdag te worden uitgeroepen. Dus heeft Dennis, als het werk het toelaat, in ieder geval maandagmiddag vrij. Ik ben weer begonnen met golf. Erg leuk. Probeer ik toch maar het golfvaardigheidsbewijs te halen.

Bloggen en zo

Dennis is twee daagjes op en neer naar Accra, voor een meeting. Kun je je voorstellen: 5 uur rijden heen, meeting, uit eten, en de ochtend erop weer 5 uur terug rijden. Dit alles voor een zakelijke bijeenkomst van hooguit een uur of twee....

Vandaag ben ik een beetje aan t browsen en aan het "bloghoppen". Erg interessant wat mensen zoal willen delen met de rest van de wereld! Ik vroeg me zojuist af of, naast de trouwe hardcore lezers zoals familie en een paar in Nederland achtergelaten vrienden en kennissen, onze blog weleens gelezen wordt. Dus heb ik de reactiemogelijkheid weer toegevoegd en onze blog openbaar gemaakt... slik... best raar! Kon me vroeger niet voorstellen mijn dagboek door iedereen te laten lezen!Maar goed, dit is 2008, dus daar gaan we dan.

Kortom ik ben weer onder de pannen vanmiddag, bovendien gaat het zo enorm regenen! Er komen pikzwarte wolken deze kant op.
Verder de vraag wat te doen met foto's: Ga ik Flickr gebruiken of Picasa of een andere fotodeler?? Ik ben er nog niet uit, maar tips zijn errug welkom!

Ghana Africa cup of nations vervolg

Zondag 3 februari zijn we naar Takoradi gegaan, om naar de kwartfinale Ivoorkust-Guinea te gaan kijken in het nieuwe stadion (zie vorig bericht). Voordat we naar die wedstrijd gingen hebben we eerst de kwartfinale Ghana-Nigeria gekeken op een groot scherm op een plein in Takoradi. Hier waren een paar duizend Ghanezen (en een handvol "witjes") samen gekomen om hun team aan te moedigen! Het eerste doelpunt was van Nigeria. Een "verdwaalde" Nigeriaan was door het dolle en begon rond te rennen met de Nigeriaanse vlag. Een aantal Ghanezen vond dit niet zooo leuk en er ontstonden wat opstandjes. Even dachten we dat het uit de hand liep, maar na een minuut of tien duwen en een beetje bekvechten keerde de rust weer terug. Inmiddels was er ook een vliegtuig op 20 meter hoogte (of is dit een laagte?) over ons gevlogen om op de airstrip een paar honderd meter verderop te kunnen landen. Dit was een bijzonder vreemde ervaring. In Nederland zou dit niet mogelijk zijn en als het al zou gebeuren zouden de Telegraaf en consorten er dagen mee vol geschreven staan, met zo'n akkefietje. Maar goed, we zijn dan ook niet in Nederland maar in ghana, waar alles kan....Daarna scoorde Ghana in de 48e minuut van de eerste helft 1-1 en het was feest! Vijf minuten voor tijd (Ghana speelde inmiddels met 10 man, na een rode kaart voor John Mensah) scoorde de held van Dennis: Junior Agogo de verlossende 2-1 en toen ging het dak eraf!! Een grote massa dansende, zingende en joelende samen Ghanezen op 1 plein, waar wij helemaal in mee gingen. Verbroedering!

Daarna dus naar het stadion. We reden 20 minuten stapvoets door een wederom joelende en dansende menigte. Carnaval is er niks bij! Mooi om mee te maken, al waren twee Duitsers die bij ons waren niet erg op hun gemak. Zij zijn in Liberia geweest toen het daar politiek mis ging en hebben het niet zo op grote groepen emotionele Afrikanen, vanwege hun persoonlijke ervaringen daarmee. Voorlasnog is het dus allemaal vreedzaam verlopen. In de tweede wedstrijd hebben we genoten van de sfeer in het stadion en de stervoetballers, zoals Didier Drogba en Salomon Kalou.
Vandaag hoorden we dat we op TV zijn geweest tijdens de wedstrijd. Erg grappig.


Ondanks dat ik eigenlijk niet zo veel om voetbal geef, was dit een super ervaring om mee te maken.