Bibliotheek

Het schilderproject van de bibliotheek in de senior staf club is afgerond. Na twee weken tekeken, schilderen, maaltijden regelen en proberen er voor te zorgen dat iedereen er was EN op tijd, is het klaar. Volgende week dus een rustweek. Op 10 juni ben ik voor anderhalve week in Nederland. Gewoon even op en neer vliegen, om wat in het huisje in Nederland te klussen en met deze en gene af te spreken. Dennis blijft hier maar daar hoef je je geen zorgen om te maken, want die gaat (waarschijnlijk!)in september een week naar Las Vegas. Als het doorgaat, gaat hij een mijnbouw-beurs bezoeken en daar horen een golftripje en een concert van Lionel Richie in het Ceasars Palace bij. Dus...Duimen maar, al is het natuurlijk werk en geen vakantie...

Golf enzo

De laatste weken regent het enorm. Er valt in 1 a 2 uur ongeveer net zoveel regen als het jaargemiddelde in Nederland. Eergisternacht was er een enorm onweer. Ik dacht dat het huis instortte en dat we geraakt werden door de bliksem. De bliksem verlichtte de hele kamer alsof er 10 TL-buizen aangingen. Het was erg eng.

Maar afijn, de regent stopt Dennis niet van golfen. Op de foto van links naar rechts: Salomon, de golfleraar, Richard, de ober van het Nsuta restaurant, en onze Dennis.

vrije tijd

Dennis heeft een gitaar gekocht en krijgt a.s maandag zijn eerste gitaarles. Het is een mooie gitaar en de leraar is een man die in de Methodist kerk gitaar speelt. Geweldig! Maandag is het Africa day. Deze gelegenheid is meteen aangegrepen om tot een nationale snipperdag te worden uitgeroepen. Dus heeft Dennis, als het werk het toelaat, in ieder geval maandagmiddag vrij. Ik ben weer begonnen met golf. Erg leuk. Probeer ik toch maar het golfvaardigheidsbewijs te halen.

Schilderen deel 2

Flickr of Picasa??

Het is Flickr geworden waar ik wat foto's op zet. Maar Picasa heeft handige mogelijkheden om foto's te bewerken met leuke effecten! Echt leuk om te doen.
Http://www.flickr.com/photos/susanneburgers/

We hebben in 6 weken tijd alle afleveringen van drie sezoenen "Lost" gekeken: dit zijn er ruim 70... Het zit erop en nou moeten geduldig wachten op seizoen 4.........Maar geen probleem: als je in Afrika woont word je vanzelf geduldig!

Laura

Het stukje van Laura, de zwemlerares:
Hallo,
Ik ben Laura Kemp en de afgelopen 3 maanden heb ik in Ghana, Nsuta als zwemdocent gewerkt. Ik ben nu 2 weken thuis en kijk met veel plezier op deze tijd terug. Het was voor mij de eerste keer in Afrika. Ik heb Ghana leren kennen als een gastvrij land met een vriendelijke bevolking.

Om een voorbeeld te geven. Toen ik net begon als zwemdocent en ging weer terug naar huis met de bus, liep er altijd iemand met mij mee naar de plek waar de bus kwam en wachten totdat de bus kwam. Dit kwam op mij een beetje vreemd over en ik gaf aan dat het echt niet nodig was maar men deed dit graag en wilde goed voor me zorgen. Ze wilde zeker zijn dat ik in de juiste bus stapte. Dit is wel kenmerkend voor Ghanezen. Zijn heel erg behulpzaam. Als je iemand de weg vraagt wil hij ook met je meelopen tot waar je moet zijn. Dit is maar een voorbeeld naast dat iedereen altijd een uitgebreid praatje met je wilt maken en op straat kinderen “blanke” staan te roepen en te springen. Erg komisch!

Ik ging dus in Ghana werken zoals zwemdocent want in Ghana kan bijna niemand zwemmen. Ik ging hier lokale jongens opleiden tot zwemdocent maar deze jongens konden zelf ook amper zwemmen. Ze konden alleen maar iets wat op een borstcrawl leek. Kortom voor hen was het ook een erg fysieke training want schoolslag, watertrappelen enz. hadden ze nog nooit van gehoord, laat staan gedaan. Maar nu is iedereen een perfecte zwemmer. Men kan zelfs reddingszwemmen.

Naast de training voor hun zelf hebben we zwemlessen voor mensen uit het dorp opgezet. S’morgens komen schoolkinderen en s’middags iedereen uit het dorp, wie wil. Jong en oud komt maar voornamelijk jongens van een jaar of 10. Dit was voor de aanstaande zwemleraren een soort stage en nu ik weer in Nederland ben voeren ze de zwemlessen elke dag zelfstandig uit.

Kortom voor mij was het een mooie ervaring, een van de mooie dingen vond ik een volwassen man welk elke dag naar de zwemles kwam. Hij gaf aan dat hij altijd al had willen zwemmen maar hier nooit de gelegenheid toe had. Hij was heel erg blij dat het nu wel kon, hij was fanatiek en kwam elke dag oefenen. De kokkin van Dennis en Susanne kwam ook zwemlessen volgen, en had het ook erg naar haar zin.

Met Dennis en Susanne ben ik in deze periode veel omgegaan en hebben altijd voor mij klaar gestaan. Ik was toch alleen voor de eerste keer in Afrika. Naast altijd voor me klaar staan was het natuurlijk ook erg gezellig! Zo hebben we Lost gekeken, gewinkeld en bij het zwembad gehangen. Want de mogelijkheden in vrije tijd heb ik zelf als vrij beperkt beschouwd. Ik denk dat dit mede komt doordat het al om 6 uur donker wordt. Want ik fijn vond was dat Susanne lekker ondernemend in Ghana is. Zo zoekt ze veel de plaatselijke bevolking op en houdt zich bezig met projecten zoals de bibliotheek en het ziekenhuis. Maar doordat ze de bevolking hierbij betrekt heeft dit echt een meerwaarde voor het dorp.

De laatste 3 weken is mijn vriend nog langs geweest en hebben we nog eventjes samen van Ghana genoten voordat we echt definitief naar huis moesten, wat ook wel weer lekker is. Het was voor mij een mooie ervaring door in een andere cultuur te werken ( ik zal het zo weer doen). Ik heb het erg naar mijn zin gehad wat ook aan de steun en gezelligheid van Dennis en Susanne is te danken! Kortom Ghana is een erg gastvriendelijk land en wat iedereen aanraadt om een keertje bezoeken!

Bloggen en zo

Dennis is twee daagjes op en neer naar Accra, voor een meeting. Kun je je voorstellen: 5 uur rijden heen, meeting, uit eten, en de ochtend erop weer 5 uur terug rijden. Dit alles voor een zakelijke bijeenkomst van hooguit een uur of twee....

Vandaag ben ik een beetje aan t browsen en aan het "bloghoppen". Erg interessant wat mensen zoal willen delen met de rest van de wereld! Ik vroeg me zojuist af of, naast de trouwe hardcore lezers zoals familie en een paar in Nederland achtergelaten vrienden en kennissen, onze blog weleens gelezen wordt. Dus heb ik de reactiemogelijkheid weer toegevoegd en onze blog openbaar gemaakt... slik... best raar! Kon me vroeger niet voorstellen mijn dagboek door iedereen te laten lezen!Maar goed, dit is 2008, dus daar gaan we dan.

Kortom ik ben weer onder de pannen vanmiddag, bovendien gaat het zo enorm regenen! Er komen pikzwarte wolken deze kant op.
Verder de vraag wat te doen met foto's: Ga ik Flickr gebruiken of Picasa of een andere fotodeler?? Ik ben er nog niet uit, maar tips zijn errug welkom!

geen titel

Niet te geloven dat ik al weer bijna 7 weken in Ghana ben, na de vakantie in Nederland. Dennis alweer 9. De tijd gaat erg snel. Het regenseizoen is begonnen. Dwz dat het bijna iedere middag regent, varierend van een hoosbui van een uur tot een megastorm van een uur of drie. Soms trilt het huis op z'n grondvesten en lijkt het, als het bliksemt en dondert, alsof de wereld vergaat. Soms best spannend vooral omdat regelmatig de bliksem ergens inslaat in het dorp, of hier in de omgeving. Gelukkig vooralsnog niks gebeurd hier in huis.

Morgen wordt er een begin gemaakt met het schilderen van de tweede bibliotheek, in de senior staff club. Eerst komt een schilder de muren mooi wit kalken en daarna gaan we weer los, met tekeningen van vissen, mickey mouse etc. Ik heb er zin in om samen met het Ghanese team te klussen. We hebben plezier en zijn creatief bezig.

Laura en Matthijs zijn ook alweer weg. Jammer hoor, ik vond ze erg aardig en we hebben een leuke tijd gehad. Laura is een stukje aan het schrijven over haar belevenissen in Ghana, wat binnenkort op de weblog komt te staan.

Op 1 juni begint een Ossenaar hier op de mijn, hij komt hier binnen via Dennis. Hij gaat werken als lasser en als ik het goed heb begrepen, verantwoordelijke voor de mechanische werkplaats. Het is wel leuk en tegelijkertijd vreemd dat iemand uit Oss zo dichtbij ons leven hier komt. Hij komt vlakbij ons te wonen. Ik heb een goeie kok/dienstmeisje (sorry hoor maar zo werkt dat nou eenmaal (jaloers???). Jullie moeten niet vergeten dat door personeel aan te nemen we zorgen voor werkgelegenheid. Laatst vertelde onze tuinman dat hij op zondag in de kerk had gebeden dat we nog lang hier blijven, zodat hij dan al die tijd voor ons kon werken...i) voor hem geregeld. Ben benieuwd.

Op dit moment is Dennis in de gym, om een beetje te trainen. Hij weegt nu 98 kilo en wil graag 90 wegen in augustus als we weer naar Nederland komen. Mooi streven toch? Ondergetekende is nog steeds te zwaar, en heeft als gevolg daarvan weer nieuwe rokjes moeten laten maken bij de kleermaker. Maar da's geen straf, ze verkopen hier prachtige stofjes.! De maakkosten zijn erg laag: ongeveer 2 Euro voor een rokje met voering. Past precies. Ik zal eens een foto maken van deze fantastisch kleermaker, mr. Alhaji.

Inmiddels is er weer een belofte vanuit Nederland om meer ziekenhuismeubilair te sturen naar Ghana. Als het een beetje meezit kunnen die op redelijke termijn verzonden worden naar Ghana en kan Nico Maas van epilepsiekliniek Kempenhaeghe te Heeze (die dat allemaal voor ons verzorgt) naar Ghana komen om zelf de overhandiging te doen aan het ziekenhuis. Dit zou super zijn!

Afgelopen zondag was het moederdag. Ik heb voor het eerst in mijn leven gelukwensen gekregen voor moederdag. 1 was van Nancy, de bibliotheekassistente. Hij luidde als volgt:
"Happy mother's day to my sweet maama. May all your dreams come true." Een andere was van een jongen van hier die me namens alle kinderen van Nsuta bedankte voor " het een goede moeder zijn voor de kinderen hier". Lief he?

We zijn nu bijna twee jaar in Ghana. Ghana is een mooi land. We hopen ook een keer rond te reizen, daar komen we nu eigenlijk nooit aan toe. Wie weet.