Van 24 oktober t/m 5 november zijn pa en ma Burgers op bezoek geweest. Nu was het iets minder warm dan de eerste keer in november 2006 en bovendien is ons huidige huis ook koeler. We zijn niet zo heel actief geweest in de zin van excursies deze keer, maar een aantal bezienswaardigheden hadden we in 2006 al bezocht. We hebben een paar keer gewandeld, zijn naar het zwembad geweest, hebben van Georgina's kookkunsten genoten, gelezen enzovoorts. Natuurlijk kon een bezoek aan 1 van de scholen in Nsuta niet uitblijven. Haha, dus daar kwam ik weer aan met bezoekers. Ook waren Mieke, de vriendin van een Nederlandse expat en haar vriendin Corry, die ook in Nsuta op bezoek waren, erbij. Voor iedereen was dit volgens mij een mooie ervaring. Vooral het enthousiasme van de kinderen en de liedjes die ze hebben gezongen maken indruk. En natuurlijk dat ze zo goed luisteren naar de leraren! Iets van dat respect voor autoriteit mag in Nederland wel weer terug komen, al is het hier wel erg gedwee...Helaas is mama 1 dag ziek geweest en heeft de hele dag op bed gelegen..Gelukkig was het maar 1 dag, het zullen de Ghanese bacterien wel geweest zijn (...)
Dat heeft haar niet weerhouden om later op de drukste dag van de week met een nieuwe expatdame en Georgina en chauffeur naar Tarkwa te gaan! Tarkwa is een stadje ietsje verderop, met winkeltjes, een markt en het krioelt er van de mensen! Tarkwa is zelfs voor ons ouwe rotten nog altijd een leuk uitstapje, zeker als je met de mensen porbeert in hun eigen taal te praten, hilarisch!
Dagje naar het strand geweest, helaas niet zo zonning, maar een ligbedje en een koude verse sinaasappelsap maken veel goed. Voor de verandering een keertje naar de stad bij het strand gereden (=Axim, mooi oud havenstadje met redelijk goed bewaarde oude huizen uit het koloniale tijdperk) na afloop en daar bleek een goed bewaard slavenfort te staan. Na een rondleiding (blijft indrukwekkend en genant: waar mensen toe in staat zijn!!) zijn we weer naar huis gegaan.
Oscar was erg blij met z'n "opa", haha. De hele dag liep Oscar achter hem aan, lag op schoot of was om aandacht aan het bedelen. Die hij natuurlijk volop kreeg. Oscar z'n liefde ging zover dat hij s'morgens voor de slaapkamerdeur lag te wachten tot papa de kamer uit kwam, om vervolgens niet meer van zijn zijde te wijken. Ha, het was erg lollig om te zien. Nu heeft de kleine "overloper" weer aandacht voor ons!
Ook de kindertjes op school vonden de obruni man wel leuk. Twee meisjes van een jaar of zeven, acht pakten papa bij de hand om niet meer los te willen laten. Een van de meisjes wilde wel met ons mee (...)
Het was leuk om pa en ma weer hier te hebben, zodat ze weer een beetje het idee hebben hoe wij hier leven. De eerste keer dat ze hier waren, woonden we zelf nog maar ruim 2 maanden hier en moesten we alles zelf nog ontdekken. Maar helaas weet ik nog steeds de namen van de vogeltjes niet pa! ;-)
