Dinsdag avond was het precies 1 jaar geleden dat we voet zetten op Ghanese bodem en deze keer niet voor een kort tripje. Een bewogen jaar, met veel ups, maar ook enkele downs. Onder het genot van een hapje en een drankje in het restaurantje op de mijn, hebben Dennis en ik de pro's en con's de revue laten passeren van het werken (tja, ikke niet dan...) en wonen in Ghana. Nou doen we dat wel vaker, vooral als we ons toch weer laten verbazen door deze of gene Ghanees, al denk je na een tijdje dat niets je nog kan verbazen! Conclusie van het verhaal is ergens wonen een geheel andere kijk geeft op een land dan wanneer je rondreist of op vakantie bent. We hebben veel geleerd over het leven in een andere cultuur, en ook over ons zelf.
Het leuke van Ghana is de bevolking, je blijft ermee lachen. Ze houden van een grapje en zijn over het algemeen heel open en vriendelijk. Afspraken worden niet altijd nagekomen, veel mensen zeggen altijd JA, ook als ze NEE bedoelen. Nee zeggen zit hier niet in de cultuur. Mensen lijken van dag tot dag te leven en lijken nauwelijks naar hun toekomst te kijken. Dit vinden we raar. Maar, we beseffen ook dat dit niet Nederland is en dat er hier andere standaarden en levenshoudingen gelden, die niet slechter of beter zijn maar anders.
Er zijn wel steeds meer ambitieuze jonge mensen die er graag iets van willen maken, ze willen graag studeren en vooruit komen. Ook de mensen die voor ons werken in huis zijn prettig in de omgang en doen gewoon hun werk goed.
We zien veel verschil tussen de "gewone man" en de rijke Ghanees. Hoe hoger op de ladder hoe corrupter. De modale Ghanees komt niet veel verder, maar dat is soms ook hun eigen schuld. je moet er wel wat voor doen natuurlijk. Het valt ons op dat best veel expats het gewoon vinden om Ghanezen als voetveeg te behandelen. Deze expats hebben dan ook altijd problemen met hun personeel. Iedereen wil toch normaal behandeld worden: wie goed doet, goed ontmoet! Ook hier in Ghana.
Zoals al gezegd, lachen Ghanezen graag. Ze vinden het leuk om grapjes te maken, vooral over anderen. Ze zijn heel gelovig: iedere zondag naar de kerk. Een gemiddelde kerkmis duurt 3 tot 4 uur! Ik krijg van verschillende mensen les in de plaatselijke taal, maar sommige woorden zijn echt NIET uit te spreken!! haha. Het wordt wel gewaardeerd als je het probeert. En hilariteit alom natuurlijk. Ik ben ook een aantal mensen wat Nederlands aan het leren, vinden ze erg grappig.
Ghanese muziek swingt (highlife is leuk) en Ghanezen kunnen goed dansen en hebben ook een aangeboren talent voor sport. Ze houden van fufu eten en kletsen. Ze rekenen obruni-tax (dwz witten (=obruni) betalen meer.)Ze zijn afgunstig op elkaar (zeggen ze zelf!). Ze hebben mooie witte tanden. De kindjes zijn heel schattig! De Ghanese maatschappij is zeer statusgevoelig. Ghana is een mannenmaatschappij maar de dames rukken op. Steeds meer vrouwen bezetten hoge functies. Ze zetten een oooo achter veel woorden en zinnen, dit wordt overgenomen van de Nigeriaanse soapseries op TV. Ze houden elkaar en blanken graag voor de gek. Het blijft raar om altijd aangestaard te worden.