Wie had ooit gedacht dat we zouden terugkeren naar Ghana? Ik niet, althans niet om werk gerelateerde redenen.....Wel voor vakantie.
Maar hier zijn we dan en mijn weerzien met Ghana was emotioneel... de eerste dagen heb ik met een brok in m'n keel (van blijdschap en geluk) rondgelopen. Alleen al de ontvangst op Kotoka Airport was zo warm. Zeker met Oscar voorop het bagagekarretje, met z'n koppie uit z'n reistas.
Dan... de warmte, de begroeing, de geuren, de mensen... alles zo vertrouwd.
Het huis is niet zo veel soeps waar we zitten, maar dat is dan ook maar tijdelijk...Het is een soort gedateerd vakantiehuisje. Alle voorzieningen zijn er, alleen moeten we voor de wasdroger naar een speciale ruimte op 100 meter lopen, echt een soort kamperen dus, maar dan toch wel "glamping". Gelukkig hebben we een huismeisje die deze lazy vrouw alles uit handen neemt ;-)
De expats op de compound zijn alleraardigst en een paar ervan hebben me meegenomen naar winkeltjes en naar een Canasta ochtend met lunch. Erg gezellig met die Engelse, Schotse (let op, da's niet hetzelfde) en Noorse dames. Volgende week weer. Leuk, en we nemen weer een "plate" mee, deze keer tuna sandwiches.
Op de sportschool om de hoek, waar ik een abonnement heb genomen op alles inclusief personal trainer, ontmoette ik een Amerikaanse dame, van wie ik een uitnodiging kreeg om op maandag naar een coffee morning te komen met de NAWA (North American Women Association). Deze zal plaatsvinden in Cafe des amies, vlakbij de Nederlandse ambassade. Welke overigens erg groot en zeer luxueus is. Daaaaar, lieve mensen, gaan jullie belastingcentjes naar toe, niet te spreken over de miljoenen aan ontwikkelingshulp die Nederland, oh Nederland al jaren in dit land pompt. Maar waar blijfven die dan toch???? Afijn, da's politiek en die bedrijven we niet op deze blog. Althans niet nu.
Hoe leuk en hoe makkelijk mensen hier contact maken en je wegwijs willen maken in de stad. Zo anders als de kleine benauwde expatgemeenschap in Nsuta. Ik denk dat je je hier niet hoeft te vervelen, maar ik toch studeren in Nederland. Even een paar jaar mijn hersenen laten werken, da's er een beetje bij ingeschoten de laatste 5 jaren.
Dennis rijdt zelf door de stad. De eerste zondag hebben we veel rondgereden om de weg te leren kennen in town. Er is een aantal rotondes in Accra. Er zit ook hier een systeem in het nemen van rotondes, alleen is het zaak om er zo snel mogelijk op te vliegen en even zo snel en hard mogelijk er weer vanaf.
We weten inmiddels wel hoe de wegen lopen en waar zich wat bevindt. Als je naast een chauffeur zit is het anders en lijkt het verkeer en wegennet ein Accra erg ingewikkeld, maar nou dat we er ons in gaan verdiepen valt het best mee.
Na bijna anderhalve week in Ghana kan ik zeggen dat ik er van geniet. Vrijdag 22 juli gaan we twee tot drie dagen naar Nsuta...Er is een golftournooi voor Dennis en ik ga er m'n Ghanese vrienden opzoeken. Wat zal ik aantreffen na al die tijd?