Bloggen en zo

Dennis is twee daagjes op en neer naar Accra, voor een meeting. Kun je je voorstellen: 5 uur rijden heen, meeting, uit eten, en de ochtend erop weer 5 uur terug rijden. Dit alles voor een zakelijke bijeenkomst van hooguit een uur of twee....

Vandaag ben ik een beetje aan t browsen en aan het "bloghoppen". Erg interessant wat mensen zoal willen delen met de rest van de wereld! Ik vroeg me zojuist af of, naast de trouwe hardcore lezers zoals familie en een paar in Nederland achtergelaten vrienden en kennissen, onze blog weleens gelezen wordt. Dus heb ik de reactiemogelijkheid weer toegevoegd en onze blog openbaar gemaakt... slik... best raar! Kon me vroeger niet voorstellen mijn dagboek door iedereen te laten lezen!Maar goed, dit is 2008, dus daar gaan we dan.

Kortom ik ben weer onder de pannen vanmiddag, bovendien gaat het zo enorm regenen! Er komen pikzwarte wolken deze kant op.
Verder de vraag wat te doen met foto's: Ga ik Flickr gebruiken of Picasa of een andere fotodeler?? Ik ben er nog niet uit, maar tips zijn errug welkom!

geen titel

Niet te geloven dat ik al weer bijna 7 weken in Ghana ben, na de vakantie in Nederland. Dennis alweer 9. De tijd gaat erg snel. Het regenseizoen is begonnen. Dwz dat het bijna iedere middag regent, varierend van een hoosbui van een uur tot een megastorm van een uur of drie. Soms trilt het huis op z'n grondvesten en lijkt het, als het bliksemt en dondert, alsof de wereld vergaat. Soms best spannend vooral omdat regelmatig de bliksem ergens inslaat in het dorp, of hier in de omgeving. Gelukkig vooralsnog niks gebeurd hier in huis.

Morgen wordt er een begin gemaakt met het schilderen van de tweede bibliotheek, in de senior staff club. Eerst komt een schilder de muren mooi wit kalken en daarna gaan we weer los, met tekeningen van vissen, mickey mouse etc. Ik heb er zin in om samen met het Ghanese team te klussen. We hebben plezier en zijn creatief bezig.

Laura en Matthijs zijn ook alweer weg. Jammer hoor, ik vond ze erg aardig en we hebben een leuke tijd gehad. Laura is een stukje aan het schrijven over haar belevenissen in Ghana, wat binnenkort op de weblog komt te staan.

Op 1 juni begint een Ossenaar hier op de mijn, hij komt hier binnen via Dennis. Hij gaat werken als lasser en als ik het goed heb begrepen, verantwoordelijke voor de mechanische werkplaats. Het is wel leuk en tegelijkertijd vreemd dat iemand uit Oss zo dichtbij ons leven hier komt. Hij komt vlakbij ons te wonen. Ik heb een goeie kok/dienstmeisje (sorry hoor maar zo werkt dat nou eenmaal (jaloers???). Jullie moeten niet vergeten dat door personeel aan te nemen we zorgen voor werkgelegenheid. Laatst vertelde onze tuinman dat hij op zondag in de kerk had gebeden dat we nog lang hier blijven, zodat hij dan al die tijd voor ons kon werken...i) voor hem geregeld. Ben benieuwd.

Op dit moment is Dennis in de gym, om een beetje te trainen. Hij weegt nu 98 kilo en wil graag 90 wegen in augustus als we weer naar Nederland komen. Mooi streven toch? Ondergetekende is nog steeds te zwaar, en heeft als gevolg daarvan weer nieuwe rokjes moeten laten maken bij de kleermaker. Maar da's geen straf, ze verkopen hier prachtige stofjes.! De maakkosten zijn erg laag: ongeveer 2 Euro voor een rokje met voering. Past precies. Ik zal eens een foto maken van deze fantastisch kleermaker, mr. Alhaji.

Inmiddels is er weer een belofte vanuit Nederland om meer ziekenhuismeubilair te sturen naar Ghana. Als het een beetje meezit kunnen die op redelijke termijn verzonden worden naar Ghana en kan Nico Maas van epilepsiekliniek Kempenhaeghe te Heeze (die dat allemaal voor ons verzorgt) naar Ghana komen om zelf de overhandiging te doen aan het ziekenhuis. Dit zou super zijn!

Afgelopen zondag was het moederdag. Ik heb voor het eerst in mijn leven gelukwensen gekregen voor moederdag. 1 was van Nancy, de bibliotheekassistente. Hij luidde als volgt:
"Happy mother's day to my sweet maama. May all your dreams come true." Een andere was van een jongen van hier die me namens alle kinderen van Nsuta bedankte voor " het een goede moeder zijn voor de kinderen hier". Lief he?

We zijn nu bijna twee jaar in Ghana. Ghana is een mooi land. We hopen ook een keer rond te reizen, daar komen we nu eigenlijk nooit aan toe. Wie weet.

schilderen en fufu

Even een update van onze avonturen in Ghana.
Dennis zit helemaal in zijn werk, hij maakt veel uren maar het weekend wordt altijd goed besteed aan golfen, met of zonder Bruce en Carol-Anne, zwemmen en lui aan het zwembad liggen, en lekker eten. Binnenkort moesten we maar weer eens naar het strand gaan. Het regenzeizoen is nog niet begonnen, dus daar moeten we van profiteren! De afgelopen week is de Junior staff bibliotheek geschilderd. D.w.z. we hebben tekeningen op de muur gemaakt en ingekleurd. We zijn er zes dagen mee bezig geweest.“We” zijn een team van vier Ghanese jongens: Albert, Ebenezer, Attah, Kingsley,en ik zei de gek. Hierboven vlnr: Albert, Christine, KIngsley, Daniela, Nancy. Daarnaast heeft Nancy, de bibliotheekassistente , tevens vrouw van voorgenoemde Albert, veel geholpen met opruimen, boodschappen doen en koken. 1 ochtend hebben twee expat dames geholpen. En hieronder: Brer Rabbit en Caillou!
Laura , de Nederlandse zweminstructrice en haar vriend Matthijs zijn langs geweest en hebben foto’s gemaakt. Maandag heeft Nancy fufu gemaakt met light soup met geitenvlees (!!!); twee hapjes fufu met soup gingen er nog wel in, maar daarna kregen Laura en ik braakneigingen. Gatver, daarna gingen ze ook nog de geitenbotten op zitten peuzelen!! Zouden Ghanezen daarom zulke mooi witte tanden hebben????? Nee ,voor ons (met alle respect voor de Ghanese keuken, die ook erg lekkere gerechten kent, zoals pindasoep, yam en plantain) geen fufu, maar lekker Conimex-gerechtjes of rookworst, of een goeie pasta met zalm- roomsaus ofzoiets. Mmmm....Ze vonden het natuurlijk erg grappig om ons fufu te zien eten...
Afijn, de week vloog voorbij, het was erg gezellig, veel lol gehad. Goede medewerking gehad van het bedrijf, dat de verf en andere benodigdheden ter beschikking heeft gesteld.
Over twee weken gaan we in de senior staff bibliotheek beginnen, maar nu even een rustpauze inlassen. Het is 45 graden in de bibliotheek, dat samen met een indringende verf en thinner lucht, het hakt er behoorlijk in!
Verder verliezen Dennis en ik ons in de serie “ Lost” , waarvan we 3 seizoenen op DVD hebben meegenomen. (Catrien, is DVD inmiddels verouderd?, haha). Het gebeurt regelmatig dat we na 1 of 2 afleveringen te hebben gekeken, er nog 2 aan vast plakken, omdat het zo spannend is.
Na 2 maanden zwemles heeft Laura vakantie in Ghana. Haar vriend Matthijs is hier nou ook dus, en hij vindt het geweldig. Het is erg gezellig, Laura zal ik straks gaan missen als ze per 2 mei weggaat. We zijn vrij veel met elkaar opgetrokken en het is gewoon een leuke nuchtere Nederlandse meid, die lekker enthousiast is. Volgende week gaan zij en ik een dorp op palen bezoeken, op een uurtje of 2 rijden van ons. Lijkt me leuk. Fijn dat we een bedrijfsauto met chauffeur mee krijgen haha.













Onze kok, Georgina is inmiddels met zwemles begonnen en ze vindt het geweldig! Ze was eigenlijk bang, maar ik heb haar zover gekregen dat ze het toch ging doen, (volgens Laura heeft ze talent) en nu gaat ze dagelijks na het werk naar het zwembad omdat ze het zo leuk vindt... Of zou ze op de zwemleraar vallen??

Weer terug in Ghana

Dennis is al weer twee weken aan de slag in de mijn. De tijd vliegt voorbij. Ik ben afgelopen vrijdag weer teruggekomen. Mijn vriendinnetje Estelle was met haar dochtertje mee naar Accra gekomen om mij op te halen en natuurlijk een ronde lang de grotere supermarkten te doen, om een voorraadje in te slaan voor Nsuta. Lekker even langs de manicure -en pedicure geweest en 's avonds zag ik mijn schatje weer! Toch wel lang hoor bijna twee weken apart, zijn we niet gewend, haha. Maar de vakantie was leuk, en we zijn weer blij om hier te zijn.
Gisteren weer een aantal bezoekjes en welkoms-telefoontjes gehad van de Ghanezen en expats, da's leuk. (al moet ik er bij zeggen dat de tennisjongetjes natuurlijk ook (vooral) heel erg benieuwd waren naar de onvermijdelijke cadeautjes, haha!)
Oscar rent weer als vanouds de hagedissen achterna, hij gromt naar de wachten die af en toe heel enthousiast hem vast willen pakken, haha.)

Hier een foto van mr. Hanson, de hoofdmeester van de Katholieke school. Ilse had tijdens haar bezoek in oktober klompjes laten zien en de hoofdmeester vond ze geweldig. Zie hier het resultaat: een Ghanees met houten Hollandse klompen! Hilarisch!

alweer vakantie in Nederland

Na een vertraging van vlucht KL 590 naar Amsterdam, van 21 uur (!!!) in Ghana, zijn we uiteindelijk op zondag ipv zaterdag opgestegen. Zondag op maandag nacht om 3 uur landden we op Schiphol en om een uur of 5 waren we in Oss.
Het is leuk om weer even hier te zijn, Nederlands te praten met familie en vrienden, te winkelen in winkels waar een enorm assortiment je toelacht! En natuurlijk ff anoniem zijn, zonder dat het hele dorp weet wat je doet en je overal signaleert en nakijkt... De friet pindasaus, MacDonalds en bakker Bart hebben we weer gehad!

Het expat leven heeft leuke en minder leuke kanten. De minder leuke kant is het afscheid nemen van vrienden. Het is nou drie keer gebeurd dat ik echt verdriet heb gehad dat er iemand vertrekt, maar ja anderzijds zijn de mensen in kwestie toe aan iets nieuws en daarom ben ik dan weer blij voor hen. Vandaag hebben we afscheid genomen van Honey en Natalie, Zuidafrikanen. Zij gaan na een verblijf van twee jaar in Ghana terug naar Zuid-Afrika. Hij is nu nog dokter in het ziekenhuisje van de goudmijn, maar slaat een nieuwe weg in, hij gaat in zaken. Rond 26 maart gaan ze weg. Natalie ken ik sinds ongeveer een jaar en is een goede vriendin geworden. Ze gaf ook de Pilateslessen, die worden nu ook stopgezet. Het is jammer dat ze weggaan...


Dit is trouwens mijn nieuwe autootje:

Een paar foto's van de tennisbaan en de tennisjongens. De jongen in het groene shirtje achteraan is Abraham, 16 jaar oud.Ik tennis drie keer in de week gemiddeld een uurtje met hem. De kleinere jongens zijn ballenjongens. Ik heb gemerkt dat de status van de leeftijd erg belangrijk is. De jonge jongetjes mogen niet tennissen als de oudere jongens op de baan zijn, maar moeten dan ballenjongen zijn. Soms slaat Dennis weleens een balletje golf op de afslagplaats hier en daar zijn de heren dan ook weer als de kippen bij. Vinden ze net nog interessanter dan tennis!

Dit zijn Carol-Ann en Bruce. Zij wonen op een naburige goudmijn. We kennen hen van het zwembad, waar ze weleens komen op zondag. Op een gegeven moment hebben ze ons uitgenodigd vorig jaar en sindsdien spreken we regelmatig iets af. Bruce en Dennis gaan samen golfen (zij wonen aan de golfbaan, met een prachtig uitzicht),Carol-Ann en ik gaan shoppen of gewoon gezellig kletsen. Als de mannen hebben gegolfd op een zondag, gaan we meestal barbeque-en, oftewel "braaien" op z'n Zuidafrikaans. Laatst hebben we een enorme red snapper gebraaid. Het is leuk mensen van buiten "onze" mijn te kennen, omdat hier zakelijk en prive altijd verweven zijn.

Laura, de Nederlandse zwemlerares

Sinds een aantal weken worden hier in Nsuta zwemlessen gegeven door een Nederlandse instructrice: Laura. Laura is een enthousiaste leuke slimme meid die dit jaar afstudeert aan de sportacademie en ze is nu voor twee maandan hier om een zwemproject te leiden. De meeste Ghanezen kunnen niet zwemmen, omdat ze niet net als wij zwemles krijgen op school. Een aantal kan wel het hoofd boven het water hoden, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Er is een selectie gemaakt van 8 jonge mannen uit het dorp, die geen baan hebben. Zij krijgen een training om zelf instructeur te worden.

De meeste kinderen vinden het erg leuk en spannend, maar een aantal vind het doodeng. Maar er wordt niet gejengeld hier, iedereen gaat het water in!! Ik zal Laura vragen zelf een stukje te schrijven over haar ervaringen hier in Ghana.

De volledige zwemcrew, zoek Laura

Eerst is er aan hun eigen zwemvaardigheid gewerkt en inmiddels geven zij onder toeziend oog van Laura al les aan de kinderen. Het gaat erg goed, al zie je wel duidelijk verschil in zwemkwaliteiten, maar ook in pedagogische kwaliteiten. Op den duur zal een aantal van de jongens een baan krijgen en de rest zal een certificaat ontvangen voor deelname.

Helaas....

Jammer maar helaas Ghana heeft de halve finale van de Africa Cup verloren, na een behoorlijk lauwe wedstrijd. Ghana is dus weer terug in gewone doen. Zo zijn wij. Oscar probeert weer in een palmboom te klimmen om een hagedis te vangen, Dennis zwoegt op kantoor en ondergetekende is even niet zoveel aan het doen, in afwachting van de vakantie in Nederland. Na een paar maanden in het warme klimaat van Ghana is een mens een beetje moe.

Het harmattan seizoen loopt op zijn einde, het heeft al twee dagen geregend, wat goed is om al het woetsijnzand/stof te verdrijven, waar Ghana mee bedekt is sinds een aantal weken. 's nachts is het koud (relatief natuurlijk....) en de gemiddelde Ghanees hier heeft het ijskoud en is verkouden. Sommigen lopen met woollen mutsen op en dikke jassen aan (bij zo'n 25Celsius).
Onlangs is 1 van de security wachten in zijn slaap overleden. Een jonge vent. Alle wachten droegen uit respect en rouw een rood lint aan hun uniform. Een werknemer van het bedrijf ligt al twee weken in het ziekenhuis met ernstige brandwonden, nadat een steekvlam hem heeft getroffen bij electriciteits-werkzaamheden.

Georgina wordt dik, volgens mij is ze zwanger. Ik hoop het niet want dan heeft ze misschien een geheim vriendje en bovendien kan dat betekenen dat ze weleens zou kunnen stoppen, of negen maanden ziek, zwak of misselijk is... En we willen haar niet missen uiteraard!

Ghana Africa cup of nations vervolg

Zondag 3 februari zijn we naar Takoradi gegaan, om naar de kwartfinale Ivoorkust-Guinea te gaan kijken in het nieuwe stadion (zie vorig bericht). Voordat we naar die wedstrijd gingen hebben we eerst de kwartfinale Ghana-Nigeria gekeken op een groot scherm op een plein in Takoradi. Hier waren een paar duizend Ghanezen (en een handvol "witjes") samen gekomen om hun team aan te moedigen! Het eerste doelpunt was van Nigeria. Een "verdwaalde" Nigeriaan was door het dolle en begon rond te rennen met de Nigeriaanse vlag. Een aantal Ghanezen vond dit niet zooo leuk en er ontstonden wat opstandjes. Even dachten we dat het uit de hand liep, maar na een minuut of tien duwen en een beetje bekvechten keerde de rust weer terug. Inmiddels was er ook een vliegtuig op 20 meter hoogte (of is dit een laagte?) over ons gevlogen om op de airstrip een paar honderd meter verderop te kunnen landen. Dit was een bijzonder vreemde ervaring. In Nederland zou dit niet mogelijk zijn en als het al zou gebeuren zouden de Telegraaf en consorten er dagen mee vol geschreven staan, met zo'n akkefietje. Maar goed, we zijn dan ook niet in Nederland maar in ghana, waar alles kan....Daarna scoorde Ghana in de 48e minuut van de eerste helft 1-1 en het was feest! Vijf minuten voor tijd (Ghana speelde inmiddels met 10 man, na een rode kaart voor John Mensah) scoorde de held van Dennis: Junior Agogo de verlossende 2-1 en toen ging het dak eraf!! Een grote massa dansende, zingende en joelende samen Ghanezen op 1 plein, waar wij helemaal in mee gingen. Verbroedering!

Daarna dus naar het stadion. We reden 20 minuten stapvoets door een wederom joelende en dansende menigte. Carnaval is er niks bij! Mooi om mee te maken, al waren twee Duitsers die bij ons waren niet erg op hun gemak. Zij zijn in Liberia geweest toen het daar politiek mis ging en hebben het niet zo op grote groepen emotionele Afrikanen, vanwege hun persoonlijke ervaringen daarmee. Voorlasnog is het dus allemaal vreedzaam verlopen. In de tweede wedstrijd hebben we genoten van de sfeer in het stadion en de stervoetballers, zoals Didier Drogba en Salomon Kalou.
Vandaag hoorden we dat we op TV zijn geweest tijdens de wedstrijd. Erg grappig.


Ondanks dat ik eigenlijk niet zo veel om voetbal geef, was dit een super ervaring om mee te maken.

Africa cup of nations, Ghana 2008

Hallo allemaal, eindelijk weer eens een berichtje van mij (Dennis). 21 Januari was weer een van de hoogtepunten van ons verblijf hier in Ghana. Ik ben nl. samen met 46 collega's naar de wedstrijd Ivoorkust tegen Nigeria wezen kijken voor de Afrika Cup 2008. Ik kan niet anders zeggen dan dat dit een super spektakel was! Niet zozeer voor het voetbal maar wel voor de sfeer in en rond het stadion. Iedereen was aan het zingen, toeteren, dansen, etc. De 25,000 supporters maakten net zoveel lawaai als een volle Kuip (en dat is toch het walhalla van het voetbal) en de Arena (van de provincieclub Ajax) samen. Uiteindelijk heeft Ivoorkust de wedstrijd gewonnen dankzij een doelpunt van S. Kalou. Hij gaf later in de pers toe dat hij dit allemaal bij Feyenoord had geleerd. Na deze wedstrijd kwam ook nog Mali tegen Benin, maar die hebben we maar half gekeken. Op het moment van schrijven (29/1) heeft Ghana inmiddels alle groepswedstrijden gewonnen en heeft zich geplaatst voor de kwartfinale. Ik hoop ook nog een wedstrijd van Ghana in Accra te kunnen gaan kijken, wie weet?! De groeten en tot het volgende bericht! Dennis

Africa Cup, Ghana 2008

Vandaag is de Africa Cup (vergelijkbaar met Europa Cup) begonnen. De wedstrijden worden allemaal gespeeld in Ghana en de aftrap was Ghana-Guinee in Accra. Gelukkig heeft Ghana met 2-1 gewonnen! Het hele land staat op z'n kop, Africa is behoorlijk voetbal-bezeten. Overal Ghanese vlaggen, armbandje, kettingen enz enz. Het is wel super dat deze kampioenschappen veel werkgelegenheid en handel naar Ghana brengen al is het maar voor een maand. Een Ghanese vriendin is de hele maad onder de pannen als kok, en verdient daar een leuke boterham (nou ja boterham, laten we het een portie fufu noemen) aan.
Zo lopen veel mensen erbij sinds de Africa cup of nations is begonnen....

Dennis gaat morgen met een aantal mannen naar 1 van de wedstrijden kijken. Is bijzonder om daar bij te zijn. Wat mogelijk nog leuker is, is dat het management heeft besloten om 40 kaartjes te verloten onder het personeel. Niemand weet dat nog, dat wordt pas morgenochtend bekend gemaakt!
Moeders gaat braaf haar bibliotheek dienst draaien morgenavond. Wat heerlijk is het die koppies te zien, bij het zien van nieuwe Barbie- en Scoobie Doo boeken die we laatst hebben aangeschaft.

eEn krabbeltje

Sinds het begin van dit schooljaar sponsoren wij de opleiding van een Ghanese jongen. Hij is de zoon van een man die via een ingehuurd bedrijf bij "de mijn" werkt. Hij gaat over de waterpomp centrale, zorgt ervoor dat alle watertanks gevuld zijn en dat de leidingen niet kapot zijn. Ghanezen maken graag een praatje en zo ook deze William Johnson Sr. Zo kwamen we te weten dat hij een zoon heeft die op de senior highschool zit. Deze jongen heet William Johnson Jr. We hebben besloten zijn verdere opleiding te sponsoren, want het is een ambitieuze jongen. Hij wil graag geoloog worden. Omdat de familie Dennis zo dankbaar is, hebben ze besloten de naam de Vries toe te voegen aan Johnson. Er loopt nu dus een nieuwe De Vries rond in Ghana! Overigens worden hier niet alleen namen aangepast, ook geboortedata kunnen worden aangepast. dus als je jonger wilt worden, kom naar Ghana...

Dit is Nancy, de assistente van de biblitheek. Nancy is 24 en getrouwd met een jongen die op de commerciele afdeling van het bedrijf werkt.
Nancy is een bijdehand ding en houdt er voor Ghanese begrippen ge-emancipeerde opvattingen op na. Ze noemt me mamaa.

Foto's

December 2007 werd een voetbalwedstrijd georganiseerd tussen twee teams van de werkplaats. De tenues van 't Dorpke, gedoneerd door voetbalclub HVCH uit Heesch, werden met trots gedragen door het team van "heavy equipment". Helaas hebben ze niet gewonnen, maar aan de kleding heeft het zeker niet gelegen.
Dennis met de baby van Abu, de kok van het bedrijfs-huis in Accra. Abu, de jongeman van 60, is onlangs getrouwd met een dame van 32 en zij hebben een dochtertje gekregen. Met het verwekken van dit kind, heeft hij aan zijn plicht voldaan. Een huwelijk wat kinderloos blijft is hier eigenlijk not done. Als er medische redenen zijn voor het uitblijven van kinderen, wordt dit soms als een vloek beschouwd en in een aantal gevallen gaat het stel scheiden en op zoek naar andere partners, die hopelijk wel in staat zijn kinderen te produceren. Niet in de laatste plaats als een soort sociale verzekering voor de oude dag. Hier in Ghana staat de familie elkaar bij met financiele hulp.