Beste allemaal!

Eindelijk weer internet! Om verschillende redenen, waaronder technische storingen, die ook van toepassing zijn op onze huis telefoonlijn komt het er nu pas van. Helaas is de verbinding erg langzaam en duurt e-mail lezen, laat staan mail schrijven en sturen een eeuwigheid. Tja, het is wel een beetje primitief hier qua communicatiemogelijkheden, ze noemen het hier ook wel the end of the world, hahaha. Dus hierbij wederom: iedereen die aan ons denkt: bedankt voor jullie berichtjes en ik zal zsm antwoorden, want we zijn natuurlijk ook erg benieuwd hoe het met jullie gaat!

Inmiddels zijn we drie weken in Nsuta en we hebben veel indrukken opgedaan. Nieuw werk voor Dennis wat een uitdaging is; het bedrijf en de mensen leren kennen en lange dagen maken is best vermoeiend. Ook de hele dag warmte maakt je 's avonds loom. Na 19.00 uur als Dennis thuis komt zijn we vaak lekker aan het chillen op de veranda met een drankje en we gaan redelijk vroeg naar bed. Soms hebben we een etentje of een feestje. De community is klein en er wordt zo nu en dan iets georganiseerd. Helaas gaan over een maand onze Engels/Nederlandse buren (nee we hebben ze ECHT niet weggejaagd...) terug Europa. Erg jammer, want het klikt leuk. Maar ja, dat schijnt bij dit expat leven te horen, mensen komen en gaan. We proberen het midden te vinden in meedoen met een aantal sociale activiteiten en tijd voor ons zelf. En tot nu toe gaat dat heel goed!

Het strand, op ongeveer een uur rijden van hier is erg fijn! helemaal niet toeristisch met een paar leuke hotelletjes met huisjes aan het strand.

Op maandagavond ben ik vrijwilliger in de bibliotheek. Dit is erg leuk, de lokale kinderen zijn erg enthousiast en nieuwsgierig. Ik kan ze nog niet zo goed uit elkaar houden, haha, in het begin leken ze allemaal op elkaar! Na sluitingstijd komen er verschillende mensen naar het clubhuis, gewoon om iets te drinken en te kletsen.
Samen met een meisje dat hier op de mijn woont, ga ik een plannetje uitwerken om iets creatiefs te doen op een schooltje. Dus: wie denkt er met ons mee? plannen zijn van harte welkom. Het budget is nog niet bekend, maar de middelen zullen beperkt zijn.

Op vrijdag middag is er op de naburige goudmijn een ladiesclub. Deze bestaat voornamelijk uit Zuid-Afrikaanse dames, er zitten erg aardige vrouwen bij. Je wordt snel opgenomen in de club. A.s dinsdag gaan we naar de stad om te shoppen. Houtsnijwerk voornamelijk en andere dingen voor ons huis, want dat is nog redeljk leeg.

De omgeving is prachtig en je kunt hier heel mooie wandelingen maken. Door de natuur, met mooie vergezichten en door de dorpjes. Dit is echt superleuk, want de meeste 'obruni' (blanken) laten zich niet in de zwarte dorpjes zien. Zijn de locals dus niet gewend en dit levert leuke situaties op. Laatst was ik met de Engelse buurvrouw en haar twee hoogblonde peuters in een buggy en Oscar aan het wandelen. Moet een grappig gezicht zijn voor hun om twee van die, zeg maar stevige, witte, zwetende vrouwen voor de lol te zien wandelen. Inmiddels beginnen ze een beetje aan me te wennen. Ik ga er boodschappen doen en er zit een naaister die voor een paar Euro twee tafelkeden maakt en een douchegordijn omzoomt. Kortom ik geniet hier van de natuur en het contact met de bevolking, die over het algemeen erg aardig is. Iedereen begroet elkaar en maakt een praatje.

Boodschappen doen betekent van winkel naar andere winkel naar andere winkel etc. Je bent zo een uurtje of drie onderweg, maar dat is erg leuk om te doen en om winkeltjes te ontdekken. Als je ergens bijvoorbeeld gloeilampen ziet is het erg makkelijk om de hele voorraad te kopen, want de volgend keren zijn ze waarschijnlijk te krijgen.

Nou, verder hebben we de eerste slang in onze tuin gehad, deze is koelbloedig door de tuinman in stukken gehakt met een zeis, die ook gebruikt wordt om het gras te maaien. Vlijmscherp dus.
Deze tuinman doet erg zijn best, tenminste op het moment als ik hem iets vraag te doen, bijvoorbeeld een bambooschutting maken, die ons huis een klein beetje afschermt van de donkere jungle. Daarnaast is hij goed in rusten en slapen naast het huis van de buren, als ik niet thuis ben hahaha. Het meisje in huis doet ook erg haar best. Ze wil erg graag haar kookkunsten laten zien en dat bevalt eigenlijk wel erg goed. Het is alleen een beetje raar dat er driekwart dag iemand in je huis is... Maar ook dat went snel, hoor!

Als we nu de balans opmaken kunnen we onze draai hier goed vinden, het is niet raar om hier te zijn. We genieten voornamelijk, al is het echt niet altijd gemakkelijk. Zoals de vorige keer in onze mail al gezegd, missen we het land Nederland niet, alleen familie en vrienden zijn soms wel erg ver weg. We missen niet: de grauwe koude dagen, het beton, de drukte en de gemiddelde grote bek van de Nederlandse bevolking.
Tot de volgende keer en houd ons vooral ook op de hoogte van jullie wel en wee!

Liefs,
Dennis en Susanne

Woensdag 30 augustus
Zo, daar zijn we dan. Al twee dagen in Ghana.
Waar zal ik eens beginnen? Bij het afscheidsfeestje van zaterdag maar. Dennis en ik vonden het heel erg leuk, we vinden het fijn dat jullie er waren, en we zijn ontzettend verwend door jullie met al die lieve cadeautjes en aandenkens en "anti-heimwee zaken"! We hebben het meeste meegenomen, maar helaas moesten we een selectie maken, want onze tassen zaten ramvol met allerlei dingen die je hier gewoon kunt kopen, hahaha, zoals hondenvoer enzo... Met de aandenkens gaan we van ons nieuwe huis een thuis maken. Net zoals met de Ghanese muziek van Gert (waarvoor dank, de cd is erg mooi!)
Het afscheid was best moeilijk, eigenlijk ook wel een beetje een tranendal haha, zeker op Schiphol! Met een speciale vermelding voor Angelique!! Al is het maar een voorlopig afscheid want we gaan natuurlijk weleens terug naar Nederland.

Nou zitten we dus twee dagen in het gastenhuis van het bedrijf in de hoofdstad, Accra. De vliegreis ging voorspoedig, tja businessclass wat wil je dan? hahaha, we zijn nou al verpest...
Voor het transport van Oscar moesten we in Nederland heel wat regelen, en wat denk je? Ze hebben zowel in Nederland op Schiphol, als in Ghana hier niet eens naar het beest, laat staan de papieren gekeken!!! Nou ja zeg! Maar Oscar steelt de show hier, absoluut. We hebben veel aanspraak en iedereen vondt hem geweldig.
De kok en hulp in huis (jaja, klinkt decadent maar dat hoort er nou eenmaal bij...) lachen zich helemaal slap om zo'n klein trippelend hondje! Ook op het strand had ie veel bekijks.

Vanmiddag is Dennis vast een beetje gaan werken, hij is met z'n baas, Jurgen, naar een onderhandleing met de vakbond, en heb ik bij zo'n fijn hotel aan het zwembad gelegen, dat was erg relaxed, na de leuke, maar hectische "laatste" weken in Nederland en de vele indrukken van de laatste weken en de eerste paar dagen hier. Ik steek nu ietsiepietsie minder af bij de plaatselijke bevolking, haha, begin al een tintje te krijgen.
Ik heb aan mijn ex-collega's gedacht, je zou maar bij het Zorgloket zitten, haha. Of in de file op de A2, of in de kou. Is het echt maar 11 graden bij jullie? Sorry, flauw flauw he?
Kortom, het gaat tot dusver erg goed allemaal. We houden jullie op de hoogte ,danwel op de blog of per mail.
Groetjes,
Dennis en Susanne

P.s. Morgen gaan we naar ons nieuwe stekkie. Ik ben erg benieuwd hoe dat er uit ziet!

Nog 2 weken..........

Keuzes maken houdt soms in dat je vertrouwde dingen los moet laten. Uiteindelijk moest ik het onder ogen zien afgelopen vrijdag: de laatste werkdag bij de gemeente was een feit. (nou ja, werkdag... d'r kwam niet echt meer iets nuttigs uit mijn handen) Ik heb er tegenop gezien, want ondanks dat ik het project "Zorgloket" wel eens vervloekt heb, heb ik het er drie jaar erg naar mijn zin gehad en ik ben nou eenmaal niet zo goed in afscheid nemen...

Lieve ex-collega's: heel erg bedankt voor de kaartjes, boekjes en de cd die jullie hebben samengesteld, echt geweldig! Ik kijk nou al uit naar de "Psychologie", die jullie naar Ghana gaan sturen!

Ik zou bijna iedereen aanraden om ontslag te nemen, hahaha, want al die lieve woorden strelen je ego wel hoor. Op zo'n moment als vrijdagavond dat je in de belangstelling staat komt er zoveel op je af, dat ik de juiste woorden niet goed kon vinden om jullie te bedanken voor de fijne samenwerking en de lol die we hebben gehad. Nou, bij deze dan:ik wens jullie alle goeds. Ook namens Dennis, hij vond het erg leuk vrijdagavond. Keep in touch! Enne: de deur staat altijd open in Ghana (wel ff bellen van te voren)!

De komende drie weken gaan we de laatste voorbereidingen treffen en vooral ook nog leuke dingen doen met vriendjes, vriendinnetjes en familie!

Groetjes,

Susanne en Dennis

De omgeving
Accra
Ons nieuwe huis

Hallo allemaal,

Hier een berichtje van Dennis. Sinds eind februari zijn wij al bezig met ons Ghanese avontuur. Na het bezoek einde april, waren Suus en ik allebei verkocht en sindsdien hebben wij ontzettend veel zin in ons vertrek naar Ghana. Ik weet niet of ik veel ga missen in Nederland. De files op de A2 in ieder geval niet en de "ratrace" al zeker niet. Een supertje frikandel speciaal is natuurlijk een ander verhaal! Ik zou het leuk vinden als jullie als lezers van onze "blog" ons een beetje op de hoogte houden van het reilen en zeilen in Nederland, dan doen wij verslag van onze belevenissen in Ghana.

Groetjes,

Dennis

Nog een maand te gaan en dan is het zover: de KLM brengt ons op maandag 28 augustus om 13.30 naar Accra, Ghana. Veel voorbereidingen zijn al achter de rug. Oscar mag zelfs mee in de cabine van het vliegtuig. Nog twee hondsdolheidvaccinaties voor onszelf en volgens Dennis kunnen we dan wel van de grond eten in Ghana (....)
Project "Opleiding" is afgerond, propedeuse met goeie resultaten behaald. Het was leerzaam en vooral ook heel gezellig: bedankt klasgenootjes voor de leuke tijd! Mandy en Willeke: jullie cadeautjes gaan mee naar Ghana. Nogmaals bedankt hiervoor. Raymond, ik denk aan de gele slippers en Astrid: ik hou de stagemogelijkheden voor je in de gaten. Catrien: dank je voor de tip over het maken van een weblog, zie hier het resultaat. Ik wens jullie veel succes en plezier met het vervolg van de opleiding!
Gelukkig konden we de afgelopen weken alvast wennen aan het warme weer! Mwah... met een zwembad (duh!) en airco in de buurt moet een gemiddelde temperatuur van 35 graden toch te houden zijn? Nog 1 weekje werken en dan moet ik ook afscheid nemen van al mijn collegaatjes, snif. Joke: dank je voor de dvd van je zus. Mooie documentaire.
De poes hebben we inmiddels naar Frankrijk gebracht. Het was erg gezellig daar, met de familie bij elkaar... Dank jullie Arie en Linda voor de opvang. We hebben er alle vertrouwen in dat die gekke kat bij jullie een gezellig leven krijgt.