van alles

Het is alweer dinsdag 9 maart. De tijd vliegt, voor mijn gevoel was het vorige week nog Kerstmis. Afgelopen zondag hebben we afscheid genomen van onze vrienden Carol-ann en Bruce. Het was een gezellige dag, maar afscheid nemen vind ik verdrietig. Ik ben de afgelopen jaren vriendschap meer gaan waarderen. Ik vind het bijzonder om vriendschappen te hebben in twee werelden, hier en in Nederland, met allemaal hun eigen eigenschappen, sommigen zie je niet zo vaak, andere zeer regelmatig, maar allemaal heel erg gewaardeerd.

Op 4 april vlieg ik weer naar Nederland, een weekje voordat Dennis komt. Dan kan ik vast het dakterras schrobben (iiieeeeks... groene aanslag!), boodschappen doen en andere praktische dingen regelen voordat de vakantie losbarst... Ik zal ook ietsje langer blijven, waarschijnlijk tot 20 mei of zo. Mijn dappere stoere moeder komt mij om 6 uur s morgens ophalen van schiphol. Dat vind ik erg leuk! Mam, we gaan lekker winkelen en naar een beautyfarm!

Inmiddels heb ik kennis gemaakt met een tweede kleine Susanne. Een prachtig babietje van 3 maanden, de dochter van onze vaste wacht.

Dennis 40!

Gisteren vierde Dennis zijn 40e verjaardag! Nu hoort hij net als ik tot de 40 + club. Hij is bedolven onder sms-jes, telefoontjes, en mails. Heel erg leuk, bedankt degenen die dit lezen voor "making his day!"

Mijn Heldin!

Het is zondag 21 februari en ik heb, volgens mij, een malaria aanval overleefd. Sinds afgelopen woensdag heb ik het grootste gedeelte van de tijd op bed gelegen en via een "paarde-middel" de malaria parisiet uit mijn lijf proberen te krijgen. Morgen doe ik een bloedtest en dan weet ik het zeker, ben benieuwd......

Wat ik mezelf de afgelopen dagen heb gerealiseerd, is dat het niks doen in Ghana niet zo makkelijk is als ik dacht. Lekker luieren dacht ik bij mezelf, maar dat viel vies tegen. Vandaar dat ik de titel van deze bijdrage aan de blog aan mijn lieve vrouw Susanne opdraag, mijn Heldin! Ze houdt het toch maar mooi al 3.5 jaar vol om elke dag op de een of andere manier nuttig in te vullen en dat zal niet altijd makkelijk zijn. Ik heb dat nooit echt goed ingezien tot afgelopen week.

Normaal is het leven hier best ok en heb ik de zaken aardig onder controle. De weekends zijn echter super omdat Suus en ik dan lekker kunnen ontspannen (golfen, zwemmen, biertje, wijntje, etc).

Met het bedrijf gaat het inmiddels ook weer de goede kant op, nadat we begin 2009 een drama hadden verwacht n.a.v. de economische crisis. Het is gelukkig allemaal meegevallen. Volgens mij valt het trouwens momenteel in NL niet mee. De val van het kabinet, wekenlange vorstperiodes met sneeuw en het vooruitzicht dat waarschijnlijk het ergste van de crisis nog moet komen. Wat dat betreft zitten we hier goed in Ghana. Al moet ik zeggen dat hier ook wat ontwikkelingen beginnen op te vallen. De nieuwe regering (NDC) is erg socialistisch, wat concreet betekent dat de mijnbouw industrie "uitgemolken" wordt (men is bezig de kip met de gouden eieren te slachten) en dat er anders tegen expatriates aangekeken wordt.

Veel mensen (gelukkig niet op de mijn overigens) zien ons als mensen die banen van Ghanezen inpikken en daarom wil de regering hier iets aan gaan doen. Persoonlijk denk ik dat 90% van de posities die expatriates invullen niet door de huidige Ghanese beroepsbevolking ingevuld kunnen worden, maar ja.......

Al met al genieten we van de tijd die we hier kunnen zijn en vangen we samen de dieptepunten op (vrienden die vertrekken). Het bezoek wat we regelmatig krijgen van vrienden en familie uit NL is altijd een hoogtpunt voor ons.

Tot in april, Dennis.

Valentijnsdag

vlnr Helena, Princess en Augusta.

Vanavond een gezliige avond in het Nsuta Managanese House restaurant gehad, met een aantal expats en Ghanezen die aan het maandelijkse golftournooi hebben deelgenomen. Lekker zitten kletsen onder het genot van een biertje. De fles Jack Daniels voor de winnaar van het tournooi ging open en op, maar geen sterke drank voor mij, haha, maar zeker dat een aantal heren het morgen moeilijk heeft qua kater! Ik zal binnekort een aantal foto's plaatsen van "ons" restaurant met het personeel erbij. Onze Cecilia bijvoorbeeld, de serveerster is een schatje, net zoals de keukenhulp Amina (m'n inlaw, want Oscar is haar husband ha!)

Vanmiddag mooi nieuws gekregen van grote zus die vandaag jarig is: zij en vriend Sicco gaan trouwen in juli. Ik ben erg blij hierom. Weet zeker dat papa van boven mee zal kijken op 2 juli, wanneer de bruiloft plaats zal vinden.

Bezoek Angelique januari 2010

nze vriendin Angelique is een dag of 10 naar Ghana gekomen om een welverdiende ontspannen vakantie te houden. Dat laatste is gelukt: iedere dag na de lunch een middag dutje, daarna op de bank liggen lezen, en vroeg naar bed, haha. Gezellig haha.
Natuurlijk ook een rondje in de mijn gemaakt.

Ook hebben we een bezoek aan de katholieke school gebracht. De hoofdmeester denkt nog steeds dat we uit Londen komen, maar och, whatever... In ieder geval zijn we steeds met onze bezoekers welkom en da's natuurlijk erg leuk.

Op het moment is het erg heet, 1 stap buiten en je bent totaal bezweet. Dat is niet goed voor je kapsel, geloof me... Morgen moesten we maar weer eens naar het zwembad, of misschien kan ik Dennis zover krijgen naar het strand te rijden.

Alweer een baby-bezoek

Dit mini-mensje is Susanne Apegwine Adizero. Ze is 3 weken oud en woont in Nsuta. Ze is erg schattig, en is zoals jullie misschien al begrepen, naar ondergetekende vernoemd. Net als ik geboren op een zondag, dus in de plaatselijk taal is haar naam Esi. Afhankelijk van de dag waarop je geboren bent krijg je de naam die daarmee correspondeert. Hier vind je deze namen: http://home.wxs.nl/~degenj/ghana1/gh-names.html

Groeten, Susanne

Dennis de Vries jnr.

Vanochtend ben ik bij Dennis de Vries jnr en zijn ouders op bezoek geweest. Dennis Jnr. is een gezonde stevige jongen (net zoals zijn blanke naamgenoot ;-)), een vrolijk ventje. Als hij lacht krijgt hij kuiltjes in de wangen.
Hij woont in het dorp Brahabobom, dit betekent "kom en sla me". Geen uitnodigende naam voor een dorp, maar er heerste toch een gezellige sfeer. Zo hebben wij hier ook een werknemer bij GMC die de naam draagt die in het engels betekent: "niemand weet het". Erg grappig.



Zelf zie ik er wat slechter uit dan onze knappe Ghanese vrienden, te wijten aan een nachtrust van slechts 5 uur...;-)

Kerstfeestje bij de pool

Koetjes en kalfjes

het is al weer 8 februari, waar blijft de tijd. Mijn vriendin Angelique is 10 dagen hier geweest, nadat ik in Nederland mee heb geholpen mijn moeder naar haar nieuwe huis te verhuizen, een prachtig appartement in Oss, met alles er op en er aan. Nieuwe meubels, kabeltv, nieuwe laptop met geintegreerde microfoon en camera(zodat we beter kunen skypen. Al heeft mama natuurlijk haar verdriet en gemis van papa, ze is heel stoer ,want is actief en gaat niet bij de pakken neer zitten (he mam? ;-) Ik heb bewondering voor hoe ze alles doet.

Angelique d'r bezoek was erg gezellig. Het was erg heet (och wat is heet?) dus we hebben het maar rustig aan gedaan en net zoals gewoonlijk met de kippen op stok. Vroeg naar bed dus. naast een bezoekje aan Takoradi zijn we in Nsuta gebleven. Gelukkig was ze al eerder hier geweest, dus de excursies hoefden niet per se.

Na een periode van bijna 3 maanden op en neer reizen en altijd mensen om me heen, is het opeens erg stilletjes in huis. Enerzijds heb ik dat nodig, zo nu en dan alleen zijn, anderzijds is het ook wel een beetje saai. Maar nu ga ik me weer bezig houden met de tuin, met sporten, de bibliotheek (toch nog maar niet gestopt, volgens mijn assistente valt de bieb als een kaartenhuis in elkaar (figuurlijk dan) als we het overdragen). Dus, och we gaan maar door en ik heb een nieuwe assistent erbij: Kingsley. Aardige jongen, ken ik al heel lang. (Laura mocht je dit ooit lezen: dit is jouw zwem-Kingsley). Binnenkort gaan we invetariseren.

Helaas gaan mijn goede vriendin Carol-ann en haar man Bruce, tevens goede vriend van Dennis, Ghana verlaten om aan een nieuwe uitdaging te beginnen. Op 12 maart brengt het vliegtuig hen naar Zuid-Afrika. Erg jammer dat ze gaan.

Angelique en mijn moeder schrijven allebei nog een stukje voor de blog, dus dat komt eraan. Hebben jullie een keer iets te lezen vanuit een ander perspectief! :-)

O ja, vergeet ik bijna te vertellen dat er inmiddels in Ghana een tweede Dennis de Vries aanwezig is. (rondloopt wilde ik zeggen , maar hij is pas twee maanden oud haha.) De zoon van de security wacht bij Dennis's kantoor heeft zijn zoon naar onze Dennis vernoemd. Dennis is zelfs naar de name-giving ceremony geweest (wat eigenlijk niks voor hem is, hij vermijdt dit soort zaken altijd graag) en vond het erg leuk. Ik ga er morgen heen, want was die dag in Accra. Ik zal een foto maken van het jong en hier op blog plaatsen. Dan zien jullie dat het een echte Dennis is ;-)

Ondergetekende heeft er een Susanne bij, de dochter van een man Joseph, die ik ook al heel lang ken. Deze Joseph had graag een zoon gezien (hij had al twee dochters) maar helaas het is weer een meid haha.

Tot zover, Nsuta Wassaw, Ghana

X-mas in de bibliotheek

Vanavond een chaotisch, maar voor de kinderen geslaagd kerstfeestje gehad. Er was eten, cola, muziek en spelletjes. Druk, druk, druk en mijn oren zijn kapot, de muziek moet hier in Ghana zo hard mogelijk, anders is een party geen party!
Het was leuk, en woensdag hebben we er nog 1 in het dorp. Daarna zijn we weer aan vakantie toe, want is is een hoop geregel en in Ghana gaan dingen net even anders dan je had gepland, of in gedachten had...
Ik zit er aan te denken om, na drie en een half jaar, het stokje door te geven aan Ghanezen. Ik denk dat het tijd is om de bibliotheek over te dragen. Ik heb er gewoon niet meer zoveel zin in. De mentaliteit is hier anders en dat is soms wel eens lastig. Iedere keer als ik hier terug kom na een bezoek aan nederland, klopt er niet veel van de administratie en zijn de beide bibliotheken een zooitje. Het is vechten tegen de bierkaai hoe goed het ook allemaal bedoeld wordt hier. Nou ja, we kijken wel even hoe het gaat de komende tijd.

Weer terug in Ghana

Na een rondreis van 6 weken: Nederland-Frankrijk-Nederland-Thailand en weer naar Nederland, zijn we weer terug in Ghana. Klaar voor Kerstfeestjes, "zwembad-hangen" en nog wat charity werk.
Deze keer is mijn moeder mee gereisd,om hier 3 weken uit te rusten en bij te komen van de verdrietige en hectisch maanden die achter haar liggen. Dus we gaan proberen haar in de watten te leggen, met af en toe een uitstapje, lekker eten en naar het strand enzo.
Het is wel raar zo zonder papa, een lege stoel aan tafel, geen vragen over de natuur in Ghana, waar ik dan geen antwoord op heb ;-), Oscar ligt niet voor de slaapkamer deur te wachten s morgens omdat ie niet van papa weg te slaan is....
Maar het is niet anders, en we gaan ons best ervoor doen om er iets gezelligs van te maken met papa in gedachten erbij.....

Dennis en ik hebben genoten van onze vakantie in Thailand. Bangkok was erg leuk, een rondvaart op de klongs gemaakt, een avondje op stap geweest, en een dag geshopt in een prachtig winkelcentrum. Ons hotel lag aan de rivier met een machtig uitzicht. In Phuket kon het helemal niet meer stuk: we waren in het paradijs aangekomen. Nu niet jaloers zijn als je de foto's bekijkt die ik op de blog ga zetten!

De bibliotheek

Jurgen (managing director van het bedrijf) en zijn familie hebben een donatie gedaan van honderden boeken. De weken na Stacey's bezoek heb ik met hulptroepen de boeken gereed gemaakt voor de bibliotheken. Dwz tekst erin geschreven en kaartjes gemaakt voor het uitleensysteem. Ieder lid heeft z'n eigen file en als hij een boke leent nemen we het kaartje daar uit, en schrijven de datum van uitlening daarop en stoppen het kaartje in de file van de lener. Zo weten we een beetje waar de boeken blijven.

In oktober beginnen de kerstperikelen al een beetje te spelen, vnadaar dat Nancy en ik zijn begonnen met het organiseren van de X-mas parties in de beide bibliotheken. Vorig jaar waren ze een groot succes, maar het kan altijd beter. Dit jaar pakken we de catering proffesioneel aan door e.e.a. uit te besteden :-) We hebben circa 150 kinderen in het dorp en 100 van de "senior staff" kinderen. In Ghana zijn ze nogal van de rangen en standen en daar doen we gezellig aan mee in de bieb.

We hebben een sponsor dus voor het feest, dat mag wat kosten! We gaan voor rijst met kip, ijsjes en natuurlijk de onvermijdelijke cola. Daarna cadeautjes en dan dansen!
Van te voren houden we leeswedstrijden om de beste lezers te selecteren. Deze krijgen op de party een extra cadeautje. Als iemand zich wil aanbieden om 250 cadeautjes voor onze kiddo's te kopen, dan hoor ik het graag. In ruil voor eeuwige roem en leuke foto's van de feestelijkheden.

jubileum

Vandaag zijn Dennis en ik 5 jaar getrouwd! Om dat te vieren laten we alle familie en vrienden invliegen en hebben we het restaurant afgehuurd. We hebben de Toppers en een Ghanees gospelkoor... Herman den Blijker verzorgt de catering. Grapje, dat zou erg leuk zijn, maar helaas...
;-)
Omdat ondergetekende herstellende is van (waarschijnlijk) malaria en wat zwak op de beentjes staat, stellen we het vieren even uit naar het weekend. Het klinkt wat cru, ik weet het en besef het terwijl ik dit schrijf, maar een weekje ziek zijn is goed voor de lijn. Bij aankomst in Ghana hier op 18 augustus gaf de weegschaal een ruime 82 kilo aan. Door te sporten en gezond te eten ben ik tot vorige week tot 78 kilo gezakt. Momenteel staat de teller 's morgens op 77. Op naar maat 38/40.

Alweer twee maanden in Ghana. Twee maanden die in het teken stonden van "bijkomen" van de voorafgaande periode, begin van het verwerken van de ziekte en dood van papa en alle bijkomstigheden.
Twee maanden weer fijn bij Dennis zijn. Maar ook gemengde gevoelens hebben omdat mama alleen is, in Frankrijk. Gelukkig heeft ze veel goede vrienden daar, maar de moeilijkste momenten ben je toch op jezelf aangewezen. En daar moet iemand zelf doorheen.
Als ik in Nederland ben gaan mama, Saskia en ik naar een beautydag! Gewoon samenzijn en ontspannen!
Het huis in Frankrijk is sinds kort ook te koop. Belangstellenden kunnen zich melden.

Knabbel en Babbels en de tuinman

In ons huis, nou ja eigenlijk tussen de spouwmuren (zeg ik dat correct?) zit een leger eekhoorns. Ieder ochtend en avond marcheren ze door de holen en gaten achter onze muren. Ze feesten er op los, onze bezoekers kunnen dat beamen, omdat je in onze logeerkamer al vroeg gewekt wordt door knabbel en babbel en consorten.

In Ghana houden ze van grote families, zo ook de Ghanese eekhoorns. Gisteren had een van de vele baby- eekhoorns bij bungalow 16, de pech dat hij onder het huis uit viel (ons huis staat op palen). Toevallig was William onze tuinman erbij en die ving het beest op. En helaas voor de eekhoorn is hij meegegaan naar de woning van de tuinman, waar hij vetgemest zal worden en bij voldoende vetgraad in de stoofpotzal belanden. Lekker hoor, schijnt een delicatesse te zijn. Al eerder heeft een electricien die aan de airconditioning kwam werken er 1 gevangen en mee naar huis genomen om te choppen! Oscar wordt horendol van die beestjes, want hij hoort ze maar ziet ze niet. Hij wil ze pakken maar hij kan er niet bij!

Een paar foto's van het slachtoffertje: (let op, niet geschikt voor tere zieltjes en vegetariers)