een update...

Oktober alweer. Waar beginnen met deze update?
Vooruit dan: het bezoek van Linda, nichtje van Dennis, in augustus. Een kort maar krachtig bezoek aan Ghana..maar ontzettend leuk. Veel gezien en gedaan, naar Takoradi, Axim strand, Elmina castle en Kakum NP bezocht. Helaas was het schoolvakantie hier, dus we hebben geen school kunnen bezoeken. Maar de Ghanese kinderen weten Obruni toch wel te vinden! Linda heeft nu definitief het reisvirus opgelopen haha.

Linda in Axim, Lou Moon beach



Elmina castle



Linda en Susanne Adizero



Linda na het bezoek weer naar Accra gebracht en de volgende dag weer terug naar Nsuta geknord... En dat iedere keer 5 a 6 uur. Is als even op en neer van NL naar Paris ofzo.

Een weekje later weer naar NL gevlogen, om vervolgens met Dennis naar Sicilie te vertrekken voor een fijne vakantie samen. Iedereen die daar weleens is geweest weet dat het eten daar geweldig is, en dat was bij thuiskomst te merken aan de kleding. Maar... maat 42 komt er niet meer in, dus beetje oppassen...

Daarna volgde het inmiddels vierde!!!! bezoek van mama aan ons. Op naar Takoradi (mijn favoriete uitstapje hier, maar dat zullen de lezers door de jaren heen al gezien hebben. Die stad is zo leuk en steeds is een bezoek aan de marketcircle, met luidruchtige, grappige marktvrouwen, kleurige groenten en fruit  (en niet zo'n frisse vis en vlees ;-)) en allerhande gezellige levendigheid.

Deze keer werden we uitgenodigd voor een echte Ghanese maaltijd. We hebben ook een foto van mama hiervan, zich tegoed doend aan de kenkey of wat het ook al weer was..., maar die vond ze niet zo leuk (he mam? ) dus die zal ik niet publiceren hier, dan maar eentje met mijn "kop" erop haha.



Markt in Takoradi

 

Amo family met "granny"



Etentje in Nsuta restaurant, the Manganese House

 









Tennistournooi juni 2010

Dan hadden we ook nog een tennistournooi voor de GMC tennissers in juni jl. Waar er ongeveer 4 jongetjes aan tennis deden toen we hier kwamen, zijn er inmiddels zo'n dertig leerlingen en gevorderden die iedere middag en weekend de tennisbanen hier onveilig maken. In het weekend hebben we hier de coach uit Takoradi, die de kinderen lesgeeft. Eg leuk allemaal en ik voel me erg betrokken hierbij. het is geweldig om te zien hoe de kinderen genieten van het tennis. In Ghana is het een elite sport. We hebben in Nsuta bereikt dat ook "gewone" kinderen meedoen.
Vandaar dat toen er de vraag kwam om een tournooi te organiseren, Dennis en ik hier graag aan mee werkten. Management doneerde geld en daar gingen we. Op naar Takoradi om prijsjes te kopen, met de coach. Die zich erg opwond over het feit dat de prijzen van de handelswaar/diensten zo omhoog gingen als er een blanke bij was. Nou, daar maak ik mezelf al lang niet meer druk om, we proberen zo goed mogelijk te onderhandelen, al ga je als blanke toch echt wel eens het schip in als je perse DIE schoenen wil hebben hahaha!

Actiefoto

Alle deelnemers tennistournooi 2010

Eerste prijs 18+

Een heel geslaagd tournooi!

Van alles en nog wat...

Morgen werd een maand later... (zie vorig bericht)... Dennis zei dat ik weer eens op de blog moets schrijven, dus bij deze. Inmiddels hebben we de bruiloften en de wereldcup achter de rug. Allemaal erg leuk geweest.
De eerste bruiloft, die van Maarten en Anita was erg mooi en feest s avonds was erg gezellig. het was errug laat geworden (niks meer gewend haha). Lekker gedanst en veel gekletst her en der...
De bruiloft van m'n zus en nu officieel zwager was ook heel mooi, anders dan anders maar dat past ook bij ze. Prachtige lokatie natuurlijk en ook een gelukkig bruidspaar. Dat papa er niet bij was, was een gemis, hij had het prachtig gevonden. Maar ja, daar kunnen we niks aan veranderen. Morgen is hij 1 jaar dood. Waar blijft de tijd.
Foto's komen nog wel een keertje van deze happening.

De WK was ook fantastisch om hier mee te maken, iedere wedstrijd van Nederland en Ghana hebben we in het restaurant gekeken. De Ghanezen in het oranje en wij moedigden met heel ons hart de Ghanezen aan. Wat waren ze boos en verdrietig toen ze eruit lagen...

weer een tijdje geleden....

Het is alweer even geleden dat we op de blog hebben geschreven... Alles kabbelt een beetje voort, wat wel prima is. De laatste weken wel weer leuke dingen gehad hier, golftournooi, tennistournooi, wereldkampioenschap voetbal kijken. Veel sporten, beetje stadten enzovoorts...woensdag weer naar NL, voor twee bruiloften, waaronder die van mijn zus. Is leuk om weer even op en neer te gaan...
De vuvuzela's op de achtergrond (dennis kijkt WK voetbal) zijn errug aanwezig (dus eigenlijk meer op de voorgrond...;-) ik ga morgen weer verder hier, met foto's...

Vakantie in Nederland

Inmiddels vakantie in Nederland. Wij houden van Ghana en de Ghanezen. Maar don't get us wrong: we genieten zoooo enorm op onze vakanties in Nederland. Weerzien met familie en vrienden, het aanbod in de winkels (misschien toch iets materialistischer dan we dachten?), geen zweethoofd de ganse dag (ja lekker hoor die Nederlandse lente!!!), youtube zonder pauze, altijd stroom en water en lekker even anoniem zijn! Euhhh, nou ja...en zoveel meer van deze dingen. Natuurlijk weer iets te veel hooi op de vork genomen dus de af en toe pas op de plaats maken en de avonden toch lekker vroeg gaan slapen...

tot gauw!

van alles

Het is alweer dinsdag 9 maart. De tijd vliegt, voor mijn gevoel was het vorige week nog Kerstmis. Afgelopen zondag hebben we afscheid genomen van onze vrienden Carol-ann en Bruce. Het was een gezellige dag, maar afscheid nemen vind ik verdrietig. Ik ben de afgelopen jaren vriendschap meer gaan waarderen. Ik vind het bijzonder om vriendschappen te hebben in twee werelden, hier en in Nederland, met allemaal hun eigen eigenschappen, sommigen zie je niet zo vaak, andere zeer regelmatig, maar allemaal heel erg gewaardeerd.

Op 4 april vlieg ik weer naar Nederland, een weekje voordat Dennis komt. Dan kan ik vast het dakterras schrobben (iiieeeeks... groene aanslag!), boodschappen doen en andere praktische dingen regelen voordat de vakantie losbarst... Ik zal ook ietsje langer blijven, waarschijnlijk tot 20 mei of zo. Mijn dappere stoere moeder komt mij om 6 uur s morgens ophalen van schiphol. Dat vind ik erg leuk! Mam, we gaan lekker winkelen en naar een beautyfarm!

Inmiddels heb ik kennis gemaakt met een tweede kleine Susanne. Een prachtig babietje van 3 maanden, de dochter van onze vaste wacht.

Dennis 40!

Gisteren vierde Dennis zijn 40e verjaardag! Nu hoort hij net als ik tot de 40 + club. Hij is bedolven onder sms-jes, telefoontjes, en mails. Heel erg leuk, bedankt degenen die dit lezen voor "making his day!"

Mijn Heldin!

Het is zondag 21 februari en ik heb, volgens mij, een malaria aanval overleefd. Sinds afgelopen woensdag heb ik het grootste gedeelte van de tijd op bed gelegen en via een "paarde-middel" de malaria parisiet uit mijn lijf proberen te krijgen. Morgen doe ik een bloedtest en dan weet ik het zeker, ben benieuwd......

Wat ik mezelf de afgelopen dagen heb gerealiseerd, is dat het niks doen in Ghana niet zo makkelijk is als ik dacht. Lekker luieren dacht ik bij mezelf, maar dat viel vies tegen. Vandaar dat ik de titel van deze bijdrage aan de blog aan mijn lieve vrouw Susanne opdraag, mijn Heldin! Ze houdt het toch maar mooi al 3.5 jaar vol om elke dag op de een of andere manier nuttig in te vullen en dat zal niet altijd makkelijk zijn. Ik heb dat nooit echt goed ingezien tot afgelopen week.

Normaal is het leven hier best ok en heb ik de zaken aardig onder controle. De weekends zijn echter super omdat Suus en ik dan lekker kunnen ontspannen (golfen, zwemmen, biertje, wijntje, etc).

Met het bedrijf gaat het inmiddels ook weer de goede kant op, nadat we begin 2009 een drama hadden verwacht n.a.v. de economische crisis. Het is gelukkig allemaal meegevallen. Volgens mij valt het trouwens momenteel in NL niet mee. De val van het kabinet, wekenlange vorstperiodes met sneeuw en het vooruitzicht dat waarschijnlijk het ergste van de crisis nog moet komen. Wat dat betreft zitten we hier goed in Ghana. Al moet ik zeggen dat hier ook wat ontwikkelingen beginnen op te vallen. De nieuwe regering (NDC) is erg socialistisch, wat concreet betekent dat de mijnbouw industrie "uitgemolken" wordt (men is bezig de kip met de gouden eieren te slachten) en dat er anders tegen expatriates aangekeken wordt.

Veel mensen (gelukkig niet op de mijn overigens) zien ons als mensen die banen van Ghanezen inpikken en daarom wil de regering hier iets aan gaan doen. Persoonlijk denk ik dat 90% van de posities die expatriates invullen niet door de huidige Ghanese beroepsbevolking ingevuld kunnen worden, maar ja.......

Al met al genieten we van de tijd die we hier kunnen zijn en vangen we samen de dieptepunten op (vrienden die vertrekken). Het bezoek wat we regelmatig krijgen van vrienden en familie uit NL is altijd een hoogtpunt voor ons.

Tot in april, Dennis.

Valentijnsdag

vlnr Helena, Princess en Augusta.

Vanavond een gezliige avond in het Nsuta Managanese House restaurant gehad, met een aantal expats en Ghanezen die aan het maandelijkse golftournooi hebben deelgenomen. Lekker zitten kletsen onder het genot van een biertje. De fles Jack Daniels voor de winnaar van het tournooi ging open en op, maar geen sterke drank voor mij, haha, maar zeker dat een aantal heren het morgen moeilijk heeft qua kater! Ik zal binnekort een aantal foto's plaatsen van "ons" restaurant met het personeel erbij. Onze Cecilia bijvoorbeeld, de serveerster is een schatje, net zoals de keukenhulp Amina (m'n inlaw, want Oscar is haar husband ha!)

Vanmiddag mooi nieuws gekregen van grote zus die vandaag jarig is: zij en vriend Sicco gaan trouwen in juli. Ik ben erg blij hierom. Weet zeker dat papa van boven mee zal kijken op 2 juli, wanneer de bruiloft plaats zal vinden.

Bezoek Angelique januari 2010

nze vriendin Angelique is een dag of 10 naar Ghana gekomen om een welverdiende ontspannen vakantie te houden. Dat laatste is gelukt: iedere dag na de lunch een middag dutje, daarna op de bank liggen lezen, en vroeg naar bed, haha. Gezellig haha.
Natuurlijk ook een rondje in de mijn gemaakt.

Ook hebben we een bezoek aan de katholieke school gebracht. De hoofdmeester denkt nog steeds dat we uit Londen komen, maar och, whatever... In ieder geval zijn we steeds met onze bezoekers welkom en da's natuurlijk erg leuk.

Op het moment is het erg heet, 1 stap buiten en je bent totaal bezweet. Dat is niet goed voor je kapsel, geloof me... Morgen moesten we maar weer eens naar het zwembad, of misschien kan ik Dennis zover krijgen naar het strand te rijden.

Alweer een baby-bezoek

Dit mini-mensje is Susanne Apegwine Adizero. Ze is 3 weken oud en woont in Nsuta. Ze is erg schattig, en is zoals jullie misschien al begrepen, naar ondergetekende vernoemd. Net als ik geboren op een zondag, dus in de plaatselijk taal is haar naam Esi. Afhankelijk van de dag waarop je geboren bent krijg je de naam die daarmee correspondeert. Hier vind je deze namen: http://home.wxs.nl/~degenj/ghana1/gh-names.html

Groeten, Susanne

Dennis de Vries jnr.

Vanochtend ben ik bij Dennis de Vries jnr en zijn ouders op bezoek geweest. Dennis Jnr. is een gezonde stevige jongen (net zoals zijn blanke naamgenoot ;-)), een vrolijk ventje. Als hij lacht krijgt hij kuiltjes in de wangen.
Hij woont in het dorp Brahabobom, dit betekent "kom en sla me". Geen uitnodigende naam voor een dorp, maar er heerste toch een gezellige sfeer. Zo hebben wij hier ook een werknemer bij GMC die de naam draagt die in het engels betekent: "niemand weet het". Erg grappig.



Zelf zie ik er wat slechter uit dan onze knappe Ghanese vrienden, te wijten aan een nachtrust van slechts 5 uur...;-)

Kerstfeestje bij de pool

Koetjes en kalfjes

het is al weer 8 februari, waar blijft de tijd. Mijn vriendin Angelique is 10 dagen hier geweest, nadat ik in Nederland mee heb geholpen mijn moeder naar haar nieuwe huis te verhuizen, een prachtig appartement in Oss, met alles er op en er aan. Nieuwe meubels, kabeltv, nieuwe laptop met geintegreerde microfoon en camera(zodat we beter kunen skypen. Al heeft mama natuurlijk haar verdriet en gemis van papa, ze is heel stoer ,want is actief en gaat niet bij de pakken neer zitten (he mam? ;-) Ik heb bewondering voor hoe ze alles doet.

Angelique d'r bezoek was erg gezellig. Het was erg heet (och wat is heet?) dus we hebben het maar rustig aan gedaan en net zoals gewoonlijk met de kippen op stok. Vroeg naar bed dus. naast een bezoekje aan Takoradi zijn we in Nsuta gebleven. Gelukkig was ze al eerder hier geweest, dus de excursies hoefden niet per se.

Na een periode van bijna 3 maanden op en neer reizen en altijd mensen om me heen, is het opeens erg stilletjes in huis. Enerzijds heb ik dat nodig, zo nu en dan alleen zijn, anderzijds is het ook wel een beetje saai. Maar nu ga ik me weer bezig houden met de tuin, met sporten, de bibliotheek (toch nog maar niet gestopt, volgens mijn assistente valt de bieb als een kaartenhuis in elkaar (figuurlijk dan) als we het overdragen). Dus, och we gaan maar door en ik heb een nieuwe assistent erbij: Kingsley. Aardige jongen, ken ik al heel lang. (Laura mocht je dit ooit lezen: dit is jouw zwem-Kingsley). Binnenkort gaan we invetariseren.

Helaas gaan mijn goede vriendin Carol-ann en haar man Bruce, tevens goede vriend van Dennis, Ghana verlaten om aan een nieuwe uitdaging te beginnen. Op 12 maart brengt het vliegtuig hen naar Zuid-Afrika. Erg jammer dat ze gaan.

Angelique en mijn moeder schrijven allebei nog een stukje voor de blog, dus dat komt eraan. Hebben jullie een keer iets te lezen vanuit een ander perspectief! :-)

O ja, vergeet ik bijna te vertellen dat er inmiddels in Ghana een tweede Dennis de Vries aanwezig is. (rondloopt wilde ik zeggen , maar hij is pas twee maanden oud haha.) De zoon van de security wacht bij Dennis's kantoor heeft zijn zoon naar onze Dennis vernoemd. Dennis is zelfs naar de name-giving ceremony geweest (wat eigenlijk niks voor hem is, hij vermijdt dit soort zaken altijd graag) en vond het erg leuk. Ik ga er morgen heen, want was die dag in Accra. Ik zal een foto maken van het jong en hier op blog plaatsen. Dan zien jullie dat het een echte Dennis is ;-)

Ondergetekende heeft er een Susanne bij, de dochter van een man Joseph, die ik ook al heel lang ken. Deze Joseph had graag een zoon gezien (hij had al twee dochters) maar helaas het is weer een meid haha.

Tot zover, Nsuta Wassaw, Ghana